voeding

  • Uitgetest: Colmar

    Of ik mijn kindjes wou trakteren op de chocoladefontein bij Colmar was de vraag die me via deze blog bereikte. Daar moest ik uiteraard niet lang over nadenken. Onze babydochter mag nog geen chocolade, maar de peuterzoon is al een chocoholic en dat heeft hij van zijn ouders. Sinds de kinderen er zijn gaan we ook veel te weinig op restaurant. En dus reageerde ik met een volmondig ‘Ja, absoluut’.

    Met een kind van nog geen jaar en een van 2,5 moet het een beetje vooruit gaan. Dus kozen we voor de formule van hoofdgerecht + dessertenbuffet. Daarmee lieten we het befaamde koud buffet van Colmar aan ons voorbij gaan. Het zag er lekker en vooral heel veel uit en dat was een beetje ons argument om te skippen, samen met het aspect tijd dus.

    Het vriendelijke personeel sleepte meteen een kinderstoel aan voor de dochter. Helaas wel een tamelijk groot model zonder riempje om ze in vast te snoeren helaas en dus niet echt geschikt voor kleintjes onder anderhalf jaar vermoed ik. Na drie seconden was ze al op tafel aan het kruipen en dus werd de wederhelft veroordeeld tot het vasthouden/entertainen van de dochter en kroop onze peuter ook al eens in de babystoel om die uit te testen. Hij kreeg dan weer direct een glas potloden en een onderlegger met kleurplaten waarop ook de kindermenu’s stonden. Er was keuze tussen de obligate balletjes in tomatensaus, fishsticks en hamburger. Geen vegetarische optie, wat ik wel spijtig vond aangezien ik en de kinderen veggie eten. Een kleine zonde dan maar en de fishsticks voor meneer. Volgens de kaart komt de kindermenu met frieten maar we mochten ook kiezen voor een aardappel in de schil of kroketjes. Onze zoon lust geen frieten en ik vind het ook niet zo bijster gezond voor kinderen dus kozen we de aardappel in de schil, die er vlotjes in ging. Al had puree wellicht nog iets makkelijker geweest. Voor amper 6.5€ krijgen de kinderen dus een hoofdgerecht, drinken, dessert a volonté en dan nog een geschenkje. Geen geld dus. Al heb ik de indruk dat ze toch niet echt gewend zijn heel jonge kinderen op bezoek te krijgen, aangezien in de drankenautomaat naast verschillende soorten frisdrank en alcohol enkel water te krijgen is. Water dus, want frisdrank kennen en lusten onze kinderen (nog) niet. Fruitsap had leuk geweest.

    006.JPG

    Ik ontdekte meteen een aantal voordelen van dit restaurant voor gezinnen met kinderen. Ten eerste zoals gezegd, het gaat vooruit. Héél belangrijk. Niks zo vervelend met kleine mannen als eindeloos wachten. Ten tweede zijn er voldoende andere gezinnen met kinderen dus je voelt je niet slecht als je kinderen eens roepen of rondcrossen en dus gewoon kind zijn. Nergens opgetrokken wenkbrauwen. Zalig. Ten derde is er zelfs een plekje waar het jonge volkje dvd’s kan kijken. Ten vierde dus de keuze aan kindermenu’s, zij het weinig gezond of origineel. Ten vijfde bleek het dessertenbuffet ideaal als lokmiddel om onze peuter relatief rustig mee te houden; “straks mag je een groot ijsje” werkte wonderwel. Zorgde voor een doodbraaf kind dat braaf de helft van zijn hoofdgerecht heeft opgegeten.

    Tot zover het aspect eten met kleine kinderen. Want uiteindelijk wil je gewoon lekker en gezellig gaan eten en genieten. Zelf koos ik, hoe kan het ook anders, het enige vegetarische gerecht op de kaart, de groentenfeuilleté (22.95 euro in onze formule), een bladerdeegje met broccoli, spinazie en geitenkaas, geserveerd met frietjes en een paar blaadjes sla. Mijn wederhelft koos de steak (eveneens 22.95 euro) met dezelfde frietjes en sla.

    004.JPG

    Mijn feuilleté was best lekker, de geitenkaas smaakte lekker door zonder te scherp te zijn en gaf het geheel smaak. De frietjes waren lekker maar mijn wederhelft vond het spijtig dat het geen verse frietjes waren. De sla was vers en met een fijn sausje maar ik persoonlijk zie liever wat gevarieerder groenten op een bord verschijnen dan het obligate blad sla. De steak werd ten zeerste goedgekeurd aan de overkant van de tafel, zeer lekker was de bemerking op het gerecht.

    003.JPG

    Zelf ben ik toch vooral een zoetekauw dus ik moet eerlijk toegeven dat een dessertenbuffet altijd iets is waar ik geweldig naar uitkijk. En geen slecht woord over het dessertenbuffet van Colmar. Een mooi aanbod aan fruit, ijs, gebak, chocomousse, noem maar op. Dit dessertenbuffet kan met gemak concurreren met dat van het doorsnee trouwfeest. Mijn maag zat echter al goed vol van het hoofdgerecht en de frieten daarbij dus ik beperkte me tot wat fruit met verse chocoladesaus, een klein glaasje pudding en een stuk meringue. En dat was allemaal superlekker en zag er ook mooi gepresenteerd uit. De chocoladefontein waarvan sprake in de mail kon me niet echt bekoren, er lag dus wel fruit en er lagen prikkers om het fruit op te doen, maar je kon er niet rond zitten, dus je kan dan toch maximaal enkele stukjes in de fontein doen en die dan mee naar de tafel nemen of telkens heen en weer zitten lopen. De fontein stond er dus wat ons betreft eerder decoratief. Mijn wederhelft was ook zeer te spreken over het dessert al vond hij de chocomousse iets te industrieel smaken.

    Tot slot onze algemene indrukken. Toen we toekwamen op de parking werden we meteen omringd door bejaarden. Het geeft een beetje een vreemd gevoel als alle andere bezoekers minstens 30 jaar ouder zijn. Gelukkig bleken er binnen ook nog wat andere gezinnen met kinderen aanwezig maar Colmar was op de feestdag dat wij er waren toch vooral een zaak van senioren. Misschien kozen we ons moment gewoon slecht.
    De restaurant zijn vernieuwd en dat merk je ook echt. Het interieur is smaakvol, het uniform van het personeel is mooi, er is ook veel personeel en ze zorgen echt dat de buffetten steeds aangevuld zijn en dat je niets tekort komt. Ik denk dat qua prijs-kwaliteit dit onklopbaar is, want voor geen geld krijg je een heleboel eten van prima kwaliteit. Ondanks dat we niet de full option hadden genomen, hadden we om 19u nog altijd geen honger… Bovendien voel je je als jonge ouder hier dus absoluut welkom. Het is ook fijn dat je er als volwassen vegetariër een origineel gerecht krijgt (en eens geen lasagne of salade).  

     

     

    010.JPG

  • Voeden

    Ook al heeft Zoon 10 maanden borstvoeding gekregen en zitten we bij Dochterlief al aan 7 maanden (en nog lang geen intenties om te stoppen), toch had ik tot voor kort nooit voeding gegeven in het openbaar. Het is echt mijn ding niet. Babies die wroeten en rondkijken waardoor er teveel te zien is, ik heb graag het comfort van mijn voedingskussen, redenen genoeg dus. In mijn eigen huis zit ik er uiteraard niet mee in en op bezoek bij vrienden of familie ook niet, dan ga ik me echt niet afzonderen om Dochterlief eten te geven. Maar daar is iedereen het ook gewend en wordt er niet raar gekeken.

    Op onze reis heb ik nu toch enkele keren en plein public gevoed. En het viel zowaar prima mee. De eerste keer tijdens het opstijgen van het vliegtuig, zodat Dochterlief geen zere oortjes zou krijgen. Gewacht tot alle stewardessen zelf neer zaten want had gelezen dat ze al eens durven zagen omdat iedereen, ook de baby, met het gezicht naar voor moet zitten tijdens opstijgen en landen. Maar op zo'n moment kijkt er niemand en dat was dus piece of cake. En een blije baby die nergens last van had. Dat hebben we dus elke vlucht gedaan.

    De tweede keer was al een pak gewaagder, op een propvolle boot tussen twee grote groepen bejaarde toeristen. Dan wel even gebruik gemaakt van de draagdoek om de boel wat bedekt te houden. Want je zat daar werkelijk op elkaars lip en al die bejaarde mannen waren toch wel aan't kijken, brrr. En dan nog eens in een restaurant nadat mijn eigen eten op was, van het dessert aan't genieten terwijl Dochterlief haar eten kreeg en tot slot in de drukke luchthaven van Milaan waar we 5 uur vast zaten door een geanulleerde vlucht van Sardinië naar Charleroi. Daar ook wel een rustig hoekje opgezocht en zo terecht gekomen naast een groepje vliegtuigspotters :-)

    Al bij al viel het prima mee. Met een borstgevoede baby op reis gaan is ook piece of cake. Altijd alles bij, met niets moeten sleuren, ze kon eten waar en wanneer ze wou. Haar slaapjes deed ze rustig in de draagdoek. Nergens last van. Echt zalig.

  • 24 weken - het doel van 6 maanden exclusief borstvoeding komt stilaan in zicht

    Het is een strijd, genoeg kolven op het werk voor de 4 flesjes van 100ml die Dochterlief elke dag nodig heeft, maar voorlopig lukt het, soms met aanvulling uit de beperkte diepvriesvoorraad. Al 5.5 maand krijgt ze elke dag mama's melk en niets anders en dat geeft toch wel een heel fijn gevoel. En nog 5 opvangdagen te gaan en het doel van 6 maanden exclusief is bereikt. Dat moet lukken...

  • Poll: wanneer begonnen jullie met bijvoeding

    Wanneer zijn jullie gestart met groenten en fruit?

    Haalde er iemand de WHO-norm van 6 maanden exclusief borstvoeding in combinatie met een (bijna) voltijdse job?

    Ik wil ECHT voor die norm gaan, maar nu ik een kleine maand aan het werk ben en Dochterlief meer melk begint te drinken in de crèche (4 flesjes van 100 ml, slik) is het elke dag letterlijk een strijd met de kolf om er genoeg uit te krijgen. De eerste weken weigerde ze de fles en had ik elke dag melk over. Maar sinds vorige week gaat het flesjes drinken een pak beter en eind vorige week lukte het echt niet meer om genoeg bij elkaar te krijgen. Dit weekend dan twee tandjes bijgestoken en maandag weer prima en vandaag is het weer lastiger en het is nog maar dinsdag. Dus is er langs alle kanten druk om te gaan bijvoeden. Maar ik wil echt liever nog niet. En kunstvoeding nog minder. Ter info: Dochterlief wordt morgen 5 maanden. Ze heeft gemiddeld 8 voedingen per 24 uur. En ik vind borstvoeding en die norm echt superbelangrijk. Om tal van redenen.

  • Tweede crècheweek

    Crèche week twee. Na 5 dagen thuis is de hoest er nog steeds en gaat Dochterlief tweemaal daags aan de aerosol. Koorts is er gelukkig niet meer en ik heb ook geen antibiotica gegeven. Hopelijk verdwijnt nu ook de hoest snel.

    Ondertussen ben ik nog volop mijn ritme aan het zoeken. Gisteren kunnen rennen om mijn trein te halen, vandaag tien minuten over. 't Is in elk geval een hele organisatie, vandaag opgestaan om 6u30 en om 10u aangekomen op het werk.

    Dochterlief blijkt ondertussen een nog ergere flesweigeraar dan Zoon was en ik dacht dat we met hem het ergste hadden gezien. Gisteren had ik 200ml meegegeven en ze hebben er 150 van gegeven en ik heb werkelijk geen idee hoeveel daarvan ze effectief heeft binnengekregen. Ze slaat naar het schijnt paars uit als ze de fles nog maar ziet. 's Avonds en 's nachts is ze dan uitgehongerd en ligt de halve avond aan de borst en 's nachts om de 2 tot 4 uur. Een moordend tempo. Ik hoop dat ik het zo vol kan houden... Ik probeer niet te hard te stressen en gewoon los te laten, ervan uit te gaan dat ze wel zal binnenkrijgen wat ze nodig heeft.

    Ook 's avonds is het een race. Thuis om 19u30, snel snel warm eten, flesjes en kolf afwassen, steriliseren, kinderen in hun pijama stoppen, verhaaltje lezen voor Zoon, dochter ganse avond aan de borst,... Die tijd aan de borst is overigens zeker niet 'verloren'. Na een ganse dag mijn kleine babymeid te hebben moeten missen, is zo'n bondingsmoment echt wel essentieel. Net zoals de tijd met Zoon. Er zouden gewoon meer uren in een dag moeten passen...

  • Eerste flesje

    Zoon is de eerste maanden nooit uitbesteed geweest. Pas in de zomer toen we naar een trouwfeest moesten en hij dus al een hele tijd naar de creche ging en flesjes kon drinken. Van dochter uit logeren sturen is geen sprake, ik kan dat echt nog (lang) niet, maar vorige week heeft een vriendin er enkele uren op gepast in ons huis terwijl wij gingen lunchen en gisteren is ze voor het eerst op verplaatsing opgevangen.

    De wederhelft en ik waren uitgenodigd op de premiere van de FC De Kampioenenfilm, Zoon bleef logeren bij oma van dinsdagochtend tot woensdagavond en gisterenavond ging ook Dochter naar daar. Het plan was we vlak voor het vertrek voeden en dan zou ze geen flesje nodig hebben, maar ik had toch gekolfd tot ik een volledige voeding bij elkaar had en een nieuw flesje gesteriliseerd voor haar. Just in case. Gelukkig maar, want door de file kwam van dat voeden niets meer in huis. Maar ze heeft zonder verpinken dat allereerste flesje bijna helemaal leeggedronken. Good girl. Zoon was een rabiate flesweigeraar (hem probeerden we eerst kunstvoeding op te dringen in een flesje, dochter krijgt gewoon the good stuff, een mens leert uit zijn fouten) dus ik hoop dat Dochterlief flink het flesje blijft aanvaarden.

  • Groeimelk.

    Zoon heeft dus zo'n 10.5 maanden borstvoeding gekregen aangevuld met eerst Nutrilon Omneo, daarna de gewone Nutrilon 2 en 3. Wij hebben dat bewust doorgegeven tot anderhalf jaar zoals de recentste aanbevelingen van Kind en Gezin die ze mij op het laatste consult meegaven. En sinds een maandje ofzo dus groeimelk, tot 3 jaar.

    Nu is de poedermelk van Nutrilon minder en minder goed verkrijgbaar. Wat een heel gedoe is. Ik heb al héél vaak voor niets aan het rekje van de Colruyt gestaan of dat van Kruidvat, dat leger en leger wordt. Dat opgegeven en dan maar voor de duurdere apotheek gegaan, maar ook mijn vaste apotheek kan momenteel blijkbaar niet aan die groeimelk raken. En ik had weinig zin om op brikjes of een ander merk over te schakelen, temeer omdat ik een hoop kortingsbonnen (van 6€, toch niet weinig) liggen had. Gelukkig kon een apotheek op de Vrijdagmarkt me dit weekend wel nog bevoorraden. Maar ik begin het toch grondig beu te worden. Als Nutrilon zo slecht verkrijgbaar blijft misschien toch overschakelen op Nan en dan ineens ook Nan voor nr 2, natuurlijk. We zien wel.

    Gewone melk geven heb ik echt geen zin in. Zelf drink ik dat niet wegens overtuigd dat het gewoon niet gezond is. Maar plantaardige melk voor een peuter is dat blijkbaar ook niet, vandaar dus de groeimelk, dan ben ik ook gerust dat hij alle vitaminen en toestanden binnenheeft. Ok, die haalt hij waarschijnlijk grotendeels wel uit zijn voeding, maar als hij dan eens zoals afgelopen weekend enkele dagen lang elke vorm van warm eten weigert, ben ik gewoon minder ongerust. 't Is zoals ik die tijdens zwangerschap en borstvoedingsperiode vitaminen slik, waarschijnlijk ook overbodig maar het geeft me mentale rust voor het geval dat er ergens iets niet 100% uitgebalanceerd zou zijn.

    Dus groeimelk it is. De nichtjes van 8 en 10 krijgen dat trouwens nog altijd ;-) Niet dat ik het zo lang plan te geven maar kwaad kan het niet he...