reflux

  • 28 weken smurfenneus en draagzak

    Sinds Zoon twee maanden oud is, heeft hij een blauwe neus. 't Is te zeggen, het topje van zijn neus ziet blauw. Paars als hij boos is. Niemand die ons ooit precies heeft gezegd wat het was, tot ik vandaag bij een andere kinderarts dan gewoonlijk was (pas gisterenavond afspraak gemaakt voor vandaag en de mijne had geen plek meer uiteraard, gelukkig werkt ze samen met twee andere dokters waarvan eentje wel nog een gaatje in de agenda had) en zij de term "hemangioom" in de mond nam. Een Google zoektocht leidde naar verschrikkelijke foto's van kindjes met paarsrode gezwellen op hun hoofd en allerlei ingrepen en andere akelige dingen, zoals het woord 'tumor'. Terwijl Zoon toch gewoon een paarse neus heeft en een soortement wijnvlek op zijn borst. Maar de dokter zei ook dat het spontaan zal verdwijnen en dat het goedaardig is. Oef. Niks om ons druk over te maken, dus. Ik las online ook dat als die dingen woekeren en lelijk worden, het in de eerste weken is en ondertussen is hij toch 6,5 maanden en is het nog niet gegroeid. Ook niet gekrompen, maar goed.
    Soms, heel soms lachen we eens met zijn neusje. Dat het topje aan het proefbuisje is blijven plakken bij die twee keer invriezen en ontdooien en dat het daarom zo blauw ziet... 

    De reden waarom ik naar de pediater was gegaan, was omdat zijn medicatie (ranitidine) stilaan op is. De dokter oordeelde dat we die gewoon mogen stoppen aangezien ik weinig grote problemen zie die met zijn reflux te maken kunnen hebben. Ik heb wel een voorschrift meegekregen voor moest het zonder toch echt niet gaan. Maar zij oordeelde dat het toch altijd medicatie blijft en als het zonder kan is het altijd beter. En daar ben ik het volledig mee eens.

    We ondernamen die tocht trouwens met de Ergo Baby Carrier. Had die genomen in plaats van de Tricot Slen omdat het iets sneller aan en uitgaat, alhoewel ik vond dat hij er tot nu toe nog niet 100% goed in zat (zakt iets te diep weg). Maar we zijn er nu anderhalf uur mee op stap geweest, zo'n 4km gestapt (ziekenhuis, vaderdagcadeau halen, honden wandelen) en hij heeft er niet enkel een heerlijk dutje ingedaan, we hebben ook al de regenkap uitgetest (slaapkap eigenlijk maar beschut ook tegen de regen) en ik had de indruk dat hij er nu best wel goed in zit. De dame aan de inschrijfbalie in het ziekenhuis vond het superschattig (hij sliep toen net) en vroeg of het niet lastig is, zo dragen. Neen hoor, totaal niet, er is niks leukers eerlijk gezegd.

  • 18 weken - reflux with a vengeance?

    Gisterenavond werd Zoon ziek. Ineens kwam al zijn melk eruit. Die avond op enkele uren tijd minstens 5 keer gebraakt. En veel. En erg zuur ruikend. Al zijn kleren vol (kleren en drie pijama's), al mijn kleren vol, zijn lakens vol, de zetel, de vloer, alles. En wij natuurlijk doodongerust. Dokter van wacht gebeld maar die zag weinig acute problemen zo lang er geen koorts en slapte is. 's Nachts elk uur en dan elke twee uur mijn wekker gezet om hem te checken en braaf geslapen en niet meer gebraakt tot 5u30, dan gevoed en onmiddellijk alles er weer uit. Om 8u naar de huisarts maar geen koorts en niks te voelen aan het buikje dus niet ziek volgens hem, gewoon reflux. Ok, hij krijgt medicatie voor reflux al een tijdje maar hij heeft nog nooit zo'n gigantische hoeveelheden teruggegeven, nooit meer dan een minibeetje op een dag. Dus toch maar naar de crèche maar daar slapper dan anders, huileriger en niet goed willen eten en ook 1 keer massaal gebraakt. Geen idee dus wat we nu moeten doen want sinds die ene keer niet meer gebraakt en ook geen koorts meer. Ondertussen ik ongerust, vannacht geen oog dichtgedaan, zwaar op het werk, zelf wat ziekjes, Wederhelft ziek thuis maar die moet morgen weer werken,... Niet leuk!!!

    Ik had nochtans oorspronkelijk goed nieuws te melden voor deze week, namelijk dat Zoon op maandag pure poedermelk heeft gedronken en dit zonder enig probleem. Hij was 's avonds onrustig aan de borst dus we vroegen ons af of hij niet genoeg melk meer binnenkreeg maar ik had geen moedermelk klaar om hem aangelengd met poeder te geven dus puur poedermelk geprobeerd en dat lukte zonder enig probleem. Ik kan dus op zich de borstvoeding beginnen afbouwen. Voorlopig doe ik toch nog een weekje door eer de afbouw start, kan er precies niet direct afscheid van nemen. Maar het aanlengen met poedermelk om hem te leren wennen aan de smaak heeft gewerkt want ook sinds maandag krijgt hij in de crèche 50% moedermelk en 50% poedermelk.

    En een tweede historisch moment zou vandaag plaatsvinden, de eerste lepel groentenpap, maar gezien zijn toestand weet ik niet of dat doorgegaan is...

  • Reflux

    Sinds de osteopaat en de vroedvrouw verborgen reflux vermoedden, is het enkel erger geworden. De laatste twee dagen drinkt Zoon bijna uitsluitend nog 1 kant per voeding, na die kant begint hij hysterisch te kermen en te kronkelen van de pijn en is er geen lievemoederen meer aan. Rechtop laten zitten, proberen te laten boeren (lukt ook maar een keer op twee) en mee rondstappen brengen doorgaans wel snel soelaas, maar ook nadien wil hij toch niet meer drinken, aanleggen is nieuwe hysterische aanval.

    Moeten we naar de kinderarts? Of op eigen houtje gaviscon starten? Dat tweede doe ik eigenlijk liever niet. Of gewoon nog een of twee osteopathiesessies afwachten, daar blijken toch veel babies mee gebaat? Tips zijn welkom. De meningen van vrienden lopen nogal uiteen.

    Donderdag is er een huisbezoek van Kind en Gezin en zal hij nog eens gewogen worden, is twee weken geleden en dan weet ik ineens of het minder drinken een probleem is. Kan dan ook hun mening eens vragen. Donderdag is er ineens een tweede osteo-sessie. Of zouden we met het ventje toch naar de kinderarts moeten? Of huisarts?

  • Osteopaat

    De osteopaat was een succes, na de behandeling heeft Zoon 2.5 uur onafgebroken liggen maffen. Zelden gezien. 's Avonds was hij wel weer in zijn normale modus met het nodige ontroostbare verdriet. Ook van de week toen zijn meter hier was kenden we een dag met veel slaapjes en weinig gehuil, maar de overige dagen waren weer zoals altijd met veel zoeken en af en toe een wanhopig moment bij de ouders.

    Volgens de osteopaat is het zoals bij zoveel babies zijn maagje, reflux en ook krampjes. Ze heeft me geleerd om zijn middenrif vast te pakken na de voeding om zo een boertje los te maken en de maagpijn tegen te gaan maar ik heb het nog niet zo goed beet of het werkt niet zo goed want laten boeren blijft moeilijk en hij blijft ook veel pijn hebben. Of zijn dat nu de krampjes en niet de maag? Ik kan het soms niet goed zien.

    Daarnaast raadde ze ons aan Digemel te geven voor de maag, we gaven al Colikind voor de krampjes. Ik moet ook alles van zuivel schrappen uit mijn dieet en alles anders wat kan zorgen voor krampen zoals kruiden, uien, look, tomaten,... Dat komt neer op zo goed als mijn volledig eetpattroon omgooien (ontbijtgranen met melk, yoghurt en pudding als vieruurtje en 's avonds stoofpotjes met look, uit, kruiden en allerlei verboden groenten). En volgende week mag hij nog eens teruggaan voor een volgende behandeling.

    Sinds een paar dagen drinkt hij slechter, hij maakt meer lawaai, laat vaak los en begint na een kwartiertje meestal volledig te krampen tijdens het drinken met echte paniekaanvallen en hysterie als gevolg. Niet leuk, echt niet leuk, pijnlijk voor ons beiden. Laten we hopen dat dit snel betert, ik weet niet goed wat ik eraan kan doen behalve hem herhaaldelijk weer beter aanleggen en proberen kalmeren en zoals geleerd zijn middenrif masseren en proberen te laten boeren en zijn kruidendrankjes geven. Hopelijk groeit hij hier allemaal snel uit.

    Ik kan gewoon vaak soms niet goed zien wat het nu is; wil hij niet alleen zijn, verveelt hij zich, heeft hij ergens last van en zoja van wat en wat kan ik eraan doen,... Volgens de osteopaat is hij misschien helemaal geen rusteloos kind maar heeft hij gewoon enkel pijn aan zijn lijfje, maar ik blijf zelf toch de indruk hebben dat het meer is dan dat, dat hij wel degelijk zoekt naar prikkels en bezig wil zijn en zich snel verveelt en daar niet goed tegen kan... Het is een zoekproces, elke dag opnieuw.

    De osteopaat zei trouwens ook weer dat het zo'n schoon kindje is. Geen mens die hem ziet en dat niet zegt, het moet dat toch waar zijn ;-) Eigen kind schoon kind, maar toch plezant als anderen dat ook vinden.