Eentje erbij?

Een uur of twee voor de doktersafspraak sloeg plots, out of nowhere, de complete paniek toe, wat als het nu toch nog mis gaat??? Maar de echo gaf een mooi beeld, het nageslacht is verdubbeld in omvang en meette gisteren 2.54 cm, perfect voor een zwangerschap van 9 weken. 9 weken en 4 dagen. Ik kreeg ook het hartje nog eens te horen, toch altijd een heel speciaal moment.

Op het internet had ik echter overal gelezen dat op 9 weken het vruchtje al 3 cm is, dus sloeg ik weer in een lichte paniek, maar volgens de gyn was daar echt geen enkele reden voor. Overal lees je dat de kans dat het nu misgaat héél klein wordt. Maar toch, de kans bestaat en ik ga pas gerust zijn bij de 12-weken echo. En dan nog zijn er geen garanties natuurlijk. Maar ik wil er toch ook bewust van genieten. Er zijn al meer dan 2 van de 9 maanden voorbij en zwanger zijn maak je toch ook niet alle dagen mee.

Qua eten ben ik niet meer vaak misselijk, maar er is nog altijd veel eten dat ik niet kan zien. De quornburger belandde gisteren na 1 hap in de muiltjes van de honden. En ook boterhammen gaan al eens richting vuilbak. Maar het is nog goed te doen.

Vrijdag ben ik bijna 10 weken en volgt er een bloedname om risico op down en neuraal buis defect te bepalen en over twee weken dan de volgende echo.

14u10 mochten we bij de gynaecoloog, die dan nog een stevig half uurtje vertraging had, wat duurde de dag lang... Ik had een boek mee in de wachtzaal maar was veel te zenuwachtig om te lezen. Gelukkig waren we tweede op de lijst die namiddag en bleef het wachten dus beperkt.

Mijn vaste gyn is zelf in zwangerschapsverlof dus het was haar vervangster, die ik al had gezien bij de curetage. Ze zat me even te bekijken toen we binnenkwamen, ze herkende me ook nog van die ingreep. Ze begreep direct hoe nerveus ik was gezien dat verleden en liet er geen gras overgroeien, hop, die stoel in. Na twee seconden stelde ze me al meteen gerust, "dat ziet er goed uit hoor". Oef...

We kregen meteen een stevige hartslag te zien en, heel speciaal, te horen. 180 bpm. Daarna werd het vruchtje gemeten. 12mm, bleek perfect voor de 7 weken 3 dagen die ik ver ben. Een gigantisch verschil ook met de noodlottige echo in december (4mm). Echt goed dus, een hele mooie startpositie volgens de gyn, "begin er maar in te vertrouwen nu", zei ze nog.

De volgende echo is dan de befaamde 12 weken echo, met de nekplooimeting. Tenzij ik heel bang/nerveus/onzeker was, dan kon er tussentijds nog een extra echo ingelast worden. Geen medische meerwaarde, vooral om mij gerust te stellen. Aangezien de dokter het zelf voorstelde, heb ik hier gretig op ingepikt. En zo staan er in mijn agenda dus al een 9 weken en een 12 weken echo gepland en een bloedprik op 10 weken.

En ondertussen stuurde ik zoals afgesproken met Teerbeminde vandaag de eerste informatieve mail naar een van de crèches van mijn keuze. Wonder boven wonder in Gent, maar er is nog plaats in maart 2012! Nu dus snel een afspraak vastleggen om te gaan kijken. En dan bellen naar Tinkelbel om ons in te schrijven voor de stadscrèches, de kans dat het lukt lijkt me miniem maar een mens kan maar proberen.