draagzak

  • Ja, we dragen nog steeds

    Op reis hadden we dit jaar geen buggy bij, geen plek meer in de auto en ook gewoon geen zin in. Zoon van 4.5 heeft alles gestapt en soms eens in de nek van papa of opa gezeten, Dochter van 2.5 heeft gestapt, op mijn arm of in de draagzak gezeten. Ik draag haar nog wekelijks en dat is nog altijd super...

    IMG_3648.JPG

     

    Het was makkelijk, zo geen - meestal toch lege - buggy moeten meezeulen, we hebben er geen seconde spijt van gehad. Een lege draagzak weegt niets en zit niet in de weg, een lege buggy voelt voor mij toch aan als een hele beperking van mijn vrijheid. En bovenstaande wandeling was gewoon ook niet mogelijk geweest met een buggy, natuurlijk.

    Is dat dan niet zwaar? Wel, eigenlijk niet. Ik draag van kort na de geboorte en je groeit daarin gewoon mee met je kind. Ze zal nu ergens tussen de 11 en de 12 kilo wegen en dat draag ik zonder dat echt te voelen of daar last van te hebben. Een ergonomische drager is wel essentieel, natuurlijk, met een chico of een babybjorn moet je hier niet aan beginnen. Maar zelfs grote winkels als dreambaby om maar iets te noemen hebben tegenwoordig een aantal ergonomische dragers en doeken in hun aanbod zitten. Het is allemaal weer iets minder exotisch geworden.

    Natuurlijk klaagt de peuter soms. Ze wil uiteraard zoveel mogelijk bewegingsvrijheid en in zo'n doek of drager zit ze natuurlijk vast. Maar ze is snel losgeklikt en eens ze zit, merk ik dat ze zich onmiddellijk helemaal ontspant. Ga ik wandelen rond de middag, dan moet ik zelfs oppassen dat ze niet gewoon na 3 minuten in slaap valt. De drager is voor haar nog altijd instant-geborgenheid.

  • Nieuwe ergonomische draagzak

    Mijn liefde voor het dragen van mijn kinderen is geen geheim. Ik heb thuis een aantal draagdoeken en dochterlief wordt op haar 21 maanden nog meerdere keren per week gedragen. Ik zweer erbij. Nu ze groter is wordt ook al eens de plooibuggy gebruikt, dat moet ik er eerlijkheidshalve wel bij vertellen, maar het dragen heeft zeker nog een rol.

    Maar omdat onze meid ondertussen ook graag stapt en het knopen op de rug wel een minuutje tijd vraagt maar vooral ook omdat ik zin had in iets nieuws, heb ik enkele weken terug nog deze parel aangeschaft.

    flip erna.jpgDe Kokadi (mijn favoriet merk!) Flip Erna Im Wunderland. Kokadi doeken en dragers zijn vaak lastig te krijgen en deze was al maanden niet leverbaar maar toen hij ineens weer te krijgen was, kon ik me niet inhouden.

    Ik had wel nog een baby-drager, de ergo baby carrier. Hierin heb ik Zoon gedragen. Ik vond hem echter niet zo mooi meer en vooral, Dochter heeft er nooit of te nimmer in gewild. Altijd direct huilen. Gelukkig vond ik een koper de dag nadat ik de mooie Erna draagzak had besteld en hoef ik me dus niet te schuldig te voelen. Bovendien was de ergo te klein geworden, ergo baby heeft geen peuterversie. En is dit wel een toddler-versie. Meer had ik niet nodig om mezelf te overtuigen.

    Natuurlijk moest Dochter er nu wel in willen zitten. Want ja, zo'n peuter laat zich niet zomaar overal inheisen.

    Tijdens de eerste wandeling viel ze echter al in slaap. Helemaal comfy en gelukkig. En ik driedubbel gelukkig. En hierin zwier ik ze op 2 seconden op mijn rug. Happy happy happy.

    Wat er anders is aan deze drager? Ten eerste is hij van draagdoekstof. Het is allemaal heel persoonlijk natuurlijk, maar ik vind dat gewoon fijner aanvoelen dan de standaard dragers die van canvas zijn gemaakt. Dat ik al een jaar verliefd ben op dit motief is ook mooi meegenomen natuurlijk. 

    Daarnaast is dit dus een peuterversie en is hij door middel van een verstelbare klittensluiting ook nog eens afstelbaar. Een ergonomische drager geeft knie-tot-knie ondersteuning maar kinderen groeien. Deze kan je dus een beetje instellen op maar van je kind.

    Tot slot past deze vrouwen en mannen van maat 34 tot 48. De ergo kon ik soms precies niet klein genoeg afstellen en slobberde wat, wat het dragen minder comfortabel maakt.

    Ik voel dus gewoon niet dat ik met 10 kilo peutermeid op weg ben.

    Zweer ik mijn doekjes nu af? Absoluut niet. Een draagdoek blijft vind ik nog altijd een stuk fijner zitten. Omdat die echt altijd tot op de millimeter juist afgesteld is. En meegroeit van de geboorte tot ... Een doek is nooit te klein of te groot. Toch wordt in de praktijk nu vooral deze heerlijke drager gebruikt merk ik. Gewoon omdat het zo makkelijk gaat...

  • Draagconsult

    Blijkbaar heb ik hier nog niet verteld over het draagconsult dat ik enkele weken geleden heb gehad. Wat een schande want het was een super ervaring!

    Even heel snel, waarom dragen? Omdat de menselijke baby daarvoor gemaakt is. Altijd platliggen in een bedje, draagmand of godbetert maxicosi is in de eerste twee gevallen tegennatuurlijk en in het derde geval ook gewoon superongezond voor een mensenkind. In een draagdoek zitten is dan weer goed voor de fysieke en de mentale ontwikkeling, mits het dus gaat om een ergonomische drager die een bolle rug en beentjes in M-houding respecteert en geen harnasjes waarin kindjes zielig hangen te bengelen. Daarnaast is dragen ook gewoon superfijn, je kindje dicht bij jou, zalig gevoel, een beetje zoals tijdens de zwangerschap. Kindjes worden ook gewoon heel graag gedragen.

    Na de vele fijne voorbeelden gezien te hebben van rugdragen op Draagpraat wou ik zelf ook leren rugdragen. Op de buik gaat ondertussen super, op de rug lijkt me leuk voor als Dochterlief wat groter gaat worden. Maar ondanks Youtube tutorials en oefenen kreeg ik het niet voor elkaar. Dus reserveerde ik een privé consult bij Eva.

    Drie uur lang gingen we in op de specifieke vragen die ik had en hebben we vooral veel geoefend. Niet met mijn dochter, die zou geen drie uur lang in en uit een doek gehesen willen worden. Daar bestaan gelukkig speciale poppen voor.

    We bekeken even het rugdragen met een soft structure carrier, een ergonomische draagzak is dat zoals de ergo baby carrier. En daarna was het dus volop oefenen op de diverse technieken die er bestaan om een kleine baby op je rug te zwieren en daarna op het effectieve knopen met een geweven draagdoek. Tot slot ook nog even geoefend met mijn ringsling.

    Ik heb genoten van begin tot eind. Het oefenen ging eigenlijk heel vlot en ik heb het gevoel dat als ik nu thuis ook genoeg tijd kan maken om te oefenen dat het rugdragen dan helemaal in orde gaat komen. Al past Dochterlief ook nog prima knusjes op de buik. Maar ook gewoon het kletsen met een gelijkgestemde ziel over dragen, opvoeden, borstvoeding was erg fijn. Laadt mijn batterijtjes helemaal op!