honden

  • 19 weken - wortelpuree + sprongetje

    Het gaat goed met de groentenpap. De eerste dagen telkens enkele hapjes met smaak en dan genoeg. Hij spuwt het niet uit, maar na een hap of 5 à 10 draait hij zijn hoofje weg. Dus die eerste dagen een uurtje ofzo later telkens nog een melkvoeding bijgegeven. Maar gisteren zou hij in de crèche gans zijn kleine 'startersportie' van een hap of 10 hebben opgelepeld en dat zeer gretig, het was op eer de verzorgster er erg in had. Dus ook geen extra voeding meer bijgekregen. Toch iets om fier op te zijn vind ik zelf!

    Ik moet er dringend 'Oei ik groei' nog eens bijnemen, maar ik heb de indruk dat we voor de rest middenin een sprongetje zitten. Sinds dit weekend zijn na meer dan twee maanden niet gemiste afwezigheid de vroege ochtend/nachtvoedingen terug. Als ik geluk heb slaapt hij tot een uur of 5 (voordien altijd minimaal tot 6u30) maar dinsdagnacht zaten we plots weer op het schema van een baby van enkele weken oud: voedingen om de 3u: 22u-1u-4--7u. Met het niet onbelangrijke verschil dat ik in de pasgeborenbaby-tijd overdag rustig thuis zat maar nu na zo'n nachtje wel naar mijn werk moet. Wat raar genoeg veel beter meeviel dan verwacht, ik slaag erin redelijk te functioneren met die beperkte hoeveelheid slaap, wie had dat ooit gedacht... Toch hoop ik dat we relatief snel weer naar nachten van 7 à 8u slaap kunnen. In elk geval niet te veel van die om de drie uur voeden nachten...

    Had ik trouwens al gezegd dat Zoon een obsessie heeft met op zijn benen staan? Liggen is al langer geen optie meer als hij wakker is maar zitten heeft ook al zijn glans verloren, de laatste week wil meneertje als hij speelt enkel nog rechtstaan. Hij klemt zich vast aan de speelboog van zijn speeltapijt, aan de beetsjes die daaraan hangen, aan alles waar hij zijn kleine grijpgrage vingertjes rond kan klemmen. We moeten hem lichtjes ondersteunen onder zijn oksels, maar hij staat redelijk stevig voor zijn vierenhalve maand. Ik ben maar ongerust dat hij zo zijn rugje overbelast, maar hij is niet te stoppen, als je hem op schoot zet doet hij niks anders dan rechtveren en proberen staan.

    En ook sinds deze week 'rolt' hij van buik naar rug. Al is het eerder zich smijten. Hij richt zich eerst helemaal op en knalt dan keihard omver op zijn rug, zo hard dat hij er zelf altijd even van schrikt.

    Tot slot is Figo zijn grote vriend, die bestudeerd en betast moet worden. Van Luca is hij een beetje bang want die maakt veel lawaai. Al zijn ze allebei een uitstekend entertainmentsysteem dat hem nooit verveelt.