echo

  • 37 weken echo

    Donderdag kregen we nog eens een echo. Gyn deed uiteraard geen harde uitspraken of concrete voorspellingen, maar insinueerde wel meermaals dat ik mijn termijn heel waarschijnlijk niet ga uitdoen. En dat ik tegen de volgende controle op 39 weken misschien al bevallen ga zijn. Zoon is geboren op 39 weken 2 dagen en zou eigenlijk wel graag weer die termijn halen, maar dat valt dus nog te bezien. Nr 2 werd donderdag geschat op 3 kilo 200 (Zoon was bij de geboorte 3 kilo 100) en mijn lijf blijkt zich al stilaan op te maken voor het echte werk, maar hopelijk gaan die voorbereidingen dus eerder traag. Want de komende week kunnen we ons eigen huis niet in wegens schilderwerken EN de laatste werken aan de kinderkamers waardoor in feite enkel nog onze slaapkamer en badkamer bewoonbaar gaan zijn.

    Voor de zekerheid heb ik deze week toch al goed doorgewerkt aan geboortevoorbereidingen, koffertje voor het ziekenhuis is bijna klaar, enveloppen voor het geboortekaartje zijn geschreven en vandeweek heb ik nog wat kleertjes in de kleinste maatjes bijgekocht... Ook voor doopsuiker staat alles klaar.

  • 34 weken echo

    Drukke dag gehad donderdag. Eerst naar Bolle Buik om onze geboortelijst te leggen en dan ineens door om precies op tijd (ondanks de gebruikelijke files op dat uur en het feit dat we veel te laat vertrokken waren) in het ziekenhuis aan te komen voor de maandelijkse check-up bij de gyn.

    Zo'n controle is toch altijd een beetje spannend, zeker omdat ik me de laatste weken geregeld niet goed tot redelijk belabberd heb gevoeld, maar gelukkig zijn zowel nr 2 als ikzelf weer helemaal goedgekeurd. Het was weer een supersnelle echo; niets van meting of schatting, da's blijkbaar voor volgende keer, maar gyn was op zich uiterst tevreden met de groei, we hebben een handje en een voetje zien passeren op het scherm en alles was zoals het hoorde te zijn. 

    Ondertussen lijkt mijn buik echt de maximaal mogelijke omvang bereikt te hebben en dat op nog meer dan een maand te gaan, oh boy...

  • 29 weken

    Bijna 30 weken al en nog eens tijd voor een echo, toch altijd nog een spannend moment. Maar alles prima, nr 2 groeit goed en zou al 1,5 kilo wegen. Zat ook al met het hoofdje naar beneden, prima dus (kan altijd nog veranderen natuurlijk maar volgens de dokter blijven ze wel zo liggen eens ze merken dat dat comfortabeler is op deze termijn).

    Grappig, in de wachtzaal zaten alle grote buiken (plus 6 maanden) alleen en alle bescheiden buikjes hadden het vriendje/man/wederhelft bij. Zo gaat dat hier eigenlijk ook altijd. De eerste echo's zijn de spannendste en dan is er ook het meest te zien en dan gaat de wederhelft mee maar eens de 5 maanden voorbij zit ik er doorgaans alleen.

    Nr 2 is de laatste weken weer enorm beweeglijk, je kan al eens mijn hele buik naar alle kanten zien gaan, zelfs gewoon met mijn kleren aan. Ik heb ook een beetje een chronisch energietekort, een zeer intense peuter die bovendien houdt van om 6u opstaan, pendelen, werken, honden, het geheel is nog altijd zwaar wat maakt dat ik me niet altijd fit voel. Ik probeer er niet aan toe te geven en te blijven wandelen met de honden en spelen met de Zoon, zij het in de mate van het mogelijke gewoon wat meer op het gemakje. En het zijn maar kleine kwaaltjes, moe, de buik die eens letterlijk doorweegt, de schopjes die eens op de verkeerde plaats landen, in het algemeen voel ik me eigenlijk wel fit en capabel...

  • 25 weken echo

    Vorige week donderdag was het weer echo-tijd. Eerst echter al het suikerdrankje voor de GCT-test gedronken en dan hop naar de gyn. Snelle echo, alles zag er prima uit, volgende keer gaat ze nog eens alles opmeten, nu dus geen schatting van lengte of gewicht gekregen. Wel nog eens de bevestiging van het geslacht en eindelijk mijn attest voor de NMBS. Ik mag al drie weken in eerste klasse reizen maar was dat attest de vorige keer vergeten laten invullen dus zat noodgedwongen nog in tweede en heb al een paar keer bijna mogen rechtstaan. Dus de rust van eerste klasse kwam vanmorgen zeer welgekomen.

    Daarna nog langs het labo om exact een uur na het drankje bloed te laten prikken en nu dus hopen dat we daar verder niks van horen, dan is alles immers in orde.

    Voor de rest weinig te melden. De mini is beweeglijk, vooral 's avonds, net zoals Zoon dus. Mijn buik wordt er natuurlijk niet kleiner op en is dus vrij gigantisch. Qua voorbereidingen (kaartje, geboortelijst) nog niets gedaan. Al is onze huidige verbouwing eigenlijk ook een voorbereiding, het maken van twee kinderkamers.

    Het is het leukste trimester nu en voel me ook goed en fit. Geen kwaaltjes meer/nog geen kwaaltjes, redelijk wat energie, goed slapen,...

  • 20 weken echo

    Man man, was ik zenuwachtig voor de structurele echo. In mijn droom de nacht voordien was ik al bevallen van een jongen, maar dat zegt weinig natuurlijk. En hoeveel beweging ik ook voel en hoe aanzienlijk mijn buikje al is, zo'n echo is toch ontzettend belangrijk en dus spannend.

    De gyn had uitzonderlijk een half uur vertraging opgelopen. Wat maakte dat we akelig dicht bij de sluitingstijd van de creche kwamen en de wederhelft dus is vertrokken om Zoon te gaan halen voor ik bij de gyn mocht. Stond er dus alleen voor...

    Er was een ander lokaal vrij met een beter echoapparaat en dus trokken we naar daar. Af en toe was de gyn echt aan het studeren en zei ze niets, dan werd ik toch wel wat nerveus als het lang duurde. Gelukkig zei ze uiteindelijk elke keer dat alles prima in orde was. Baby groeit goed, mooi in verhouding ook, alles erop en eraan (maag gezien, dijbeen, oogkas, neus, mondje, ruggengraat, hoofdje, hersenen, handjes en voetjes, noem maar op). En ik weet nu ook of het een broertje of een zusje zal worden. Jihaaaaaaa!

    Een goeie echo, ik loop wel op wolkjes nu. Had mezelf verplicht om tot nu te wachten om dingen als geboortekaartje, -lijst etc te beginnen regelen. En nu kunnen we ook concreet over een naam beginnen denken. Fijne vooruitzichten.

  • Echo 14 weken

    De echo was gelukkig weer goed. Gyn kon geen oorzaak zien voor het bloedverlies, wat ze op zich positief vond. En ik mag altijd bellen als ik me ongerust blijf maken. Nr 2 lijkt er allemaal geen last van te hebben en doet het goed, zat gezellig te wriemelen en was weer meer dan 2cm gegroeid, 8,75 cm al! Mijn buik ziet er ondertussen uit alsof ik al 5 maanden ben in plaats van 3,5. Die buikspieren gaan direct helemaal loos blijkbaar...

  • 12 weken echo

    De gyn stelde ons direct gerust, heel mooie echo, alles prima, kindje is al 6,5 cm groot en zat heel schattig met de voetjes gekruist. Nekplooi zag er prima uit, ook nog 4 tubes bloed getrokken voor testen maar op basis van de echo moesten we ons al geen zorgen meer maken zei ze. En dan wuifde hij/zij eens naar ons, ontzettend vertederend... Van het bloedverlies maakte mijn altijd supernuchtere gyn eigenlijk niks, de echo was voor haar belangrijker had ik de indruk. En nu is het twee maanden wachten op de volgende echo, da zal weer lang duren... Ondertussen hangt zoon het uit, sinds we terug in het land zijn is hij elke nacht klaarwakker van 23 tot 2 of 3 uur. Zingen, Wenen, babbelen, praten, noem maar op. Niemand die nog een oog dicht doet. Begin het we te voelen... Meneer ligt nu natuurlijk nog prinsheerlijk te maffen...