borstvoeding

  • Het einde van ons borstvoedingsverhaal

    Vorige woensdag, 31 augustus, de avond voor school. Dochter drinkt alleen nog voor het slapengaan, snel enkele slokjes. Maar ze stond er wel nog op om bij mij te komen drinken. En die avond dronk ze zowaar een dubbele portie. Dat was echt wel een knus momentje, de avond voor die grote stap.

    Wat ik niet wist, is dat het de allerlaatste slokjes waren. Want sinds ze naar de kleuterschool gaat, wil ze niet meer drinken. Zo raar dat dit afscheid helemaal gelijk loopt met de start van dat nieuwe, belangrijke hoofdstuk.

    Ergens doet het een beetje pijn. Dat die mooie, intieme momenten stoppen. Iets enkel tussen mij en haar. Nu voor altijd gedaan.

    Toch heb ik er ook wel vrede mee. Ze wordt volgende maand 3 jaar en heeft dus 34 maanden borstvoeding gekregen. De WHO norm van 2 jaar en nog een klein jaar erbij dus. Het was mooi. Ontzettend mooi. 

    Na haar anderhalf jaar is het tempo teruggeschroefd en de laatste maanden waren het dus maar enkele slokjes per dag meer. Samen met de 10 maanden van Broer heb ik dus 44 maanden borstvoeding gegeven.Meer dan 3,5 jaar. En daar ben ik ontzettend dankbaar voor.

    Het valt me op dat haar keuze om te stoppen niet alleen samen valt met de start op school, maar ook met een sprong in haar ontwikkeling. Sinds enkele weken is ze veel taliger geworden en praat ze in bijne perfect gearticuleerde kleine zinnen. "pijn edaan" is vervangen door "dat doet pijn, hoor'. Ze heeft er ook eindelijk vrede mee dat het tutje enkel om te slapen dient. En je merkt aan niets dat ze nog maar drie dagen naar school gaat wanneer je haar ziet tussen haar klasgenootjes van de eerste kleuterklas die soms al een jaar naar school gaan, ze past perfect in de groep. Het verhaal klopt dus wel. Mama heeft het er weer veel moeilijker mee dan de dochter.

    En de borsten? Bij Zoon was er na een dag of twee wat stuwing, maar voorlopig buiten wat gevoeligheid geen klachten, hopelijk blijft dat zo...

  • Als de dochter zegt dat ze wil drinken...

    Iedereen gaat er waarschijnlijk van uit dat de Dochter al lang geen borstvoeding meer krijgt. Ten onrechte! We zitten ondertussen op maand 33.

    Grappig detail: als de Dochter 'drinken' wil, betekent het drinken bij mama. Als ze iets anders wil drinken, dan zegt ze niet drinken maar gewoon de naam van de drank. Zo kan ze ook 's nachts al eens om water vragen en overdag al eens om fruitsap of een flesje (melk). Maar zegt ze 'drinken', dan is het borstvoeding. Schattig toch.

    Ze drinkt nu vooral voor het slapengaan. De nachtvoedingen worden zeldzaam, volgens mijn app waren er de afgelopen maand nog 3 (de bekers water reken ik dan niet mee, enkel de borstvoedingen). Heel soms vraagt ze ook voor het middagdutje als ik er dan ben en heel heel HEEL soms komt ze overdag een paar slokjes halen. 

    Ik heb nu het gevoel dat ze elk moment kan stoppen maar dat het even goed nog een jaar zo kan verder gaan. En alle opties zijn prima voor mij.

  • Nachtvoedingen

    Ik meldde hier in januari al eens dat de Dochter 6 opeenvolgende nachten geen nachtvoeding had gevraagd. Ik was er dus redelijk gerust in dat het tijdperk van doorslapen aangebroken was. Edoch... Toen sloeg de griep toe en waren de nachtvoedingen back in full force, op de ergste dagen zelfs in duo...

    Vlak voor we naar zee vertrokken vorige week was er dan een oorontsteking, iets wat blijkbaar bij mevrouw gepaard ging met grote dorst. En toen verkoos ze al eens 's nachts de waterbeker boven de borst. Ik wist niet zo heel goed wat ik daarvan moest denken, gezien vanuit mijn standpunt de waterbeker aanreiken niet veel minder vermoeiend is dan ze even aanleggen, het enige verschil is dat water drinken in haar eigen bedje kan. Maar toen de ontsteking verdween, verdween even later ook de nachtelijke vraag om water en verkoos ze weer trouw de borst.

    En vandaag viel het me ineens op dat ze precies weer enkele nachten niets gevraagd heeft en wanneer ik mijn appje bekijk (voor de geïnteresseerden, ik gebruik nog steeds Sprout om voedingen maar ook vooral ziekte en medicatie in bij te houden) blijkt het om 6 opeenvolgende nachten te gaan... Benieuwd dus waar dit naar gaat leiden.

    Een peuter aan de borst is trouwens sowiso een grillig verhaal. Zo verkeerde ik de afgelopen weken onder de indruk dat ze de ochtendvoeding op eigen initiatief heeft geschrapt. Maar soms vraagt ze die dan weer wel. 

    Hoeveel ze op binnen 6 dagen 2.5 jarige leeftijd nog aan de borst drinkt? Tussen de 1 en de 3 keer per 24 uur. De afgelopen weken had ik daarbij het gevoel dat ze dus aan het afbouwen was om binnenkort te stoppen, maar nu begin ik daar opnieuw aan te twijfelen en zou het me eigenlijk ook niet verbazen als ze vlotjes blijft doordrinken... Heel heel af en toe vraagt ze zelfs eens overdag. Maar dat duurt dan maar 5 seconden. Het is precies meer even connecteren dan echt voeding vragen. Soulfood zullen we maar zeggen :-)

     

  • Leuke reactie

    Bij de controle na de geboorte van de Dochter zei de gyn van over een jaar eens terug te komen voor een gewone controle, aangezien dat al vele jaren geleden was. Dochter is ondertussen twee van oktober en vandaag kwam het er dan eindelijk eens van.

    Voor de volledigheid vermeldde ik dat ik borstvoeding geef, omdat dat blijkbaar van belang is bij zo'n controle. Mijn gyn was aangenaam verrast had ik de indruk en wou er meer over weten, bijvoorbeeld hoeveel ze dan nog drinkt op een dag. Fijne reactie van een fijne madame!

  • Zou het?

    Zou het, zou het...? Dochter heeft 6 opeenvolgende nachten geen nachtvoeding gevraagd. Zouden we op 2 jaar en 3 maanden aan het tijdperk van doorslapen starten, denken jullie?

    Er zijn uiteraard nog nachten geweest dat ze eens geen voeding vroeg, soms zelfs twee na elkaar. Ik herinner me dat ze in de herfstvakantie bijvoorbeeld enkele nachten doorsliep. Om daarna naar nachten van 1 tot zelfs 2 voedingen te gaan. Misschien 'jinx' ik het wel door hier nu over te schrijven, denk ik dan. Langs de andere kant, ze is de 2 jaar al een tijdje gepasseerd, dus wie weet is ze er gewoon klaar voor!

    En vraagt ze vannacht weer om te drinken? Dan krijgt ze dan. Ze kan het zo mooi vragen. En zo'n moeite is het ook niet, haar bed staat naast het mijne dus gewoon even dochter eruit tillen, bloes omhoog schuiven en zij doet de rest. Tien minuten nadien slaapt iedereen alweer. Het heeft niet echt zwaar effect op mijn functioneren. Maar toch zou ik er niet mee inzitten om wat langere blokken te slapen!

    Tot slot even kaderen. Ik heb nooit gestreefd naar een snel doorslapende baby. Bij Zoon dacht ik net als de meerderheid van de westerse mensen dat zoiets moet nagestreefd worden ten allen koste. Bij Dochter heb ik me deftig ingelezen en geleerd dat nachtvoedingen tot de leeftijd van 18 maanden nodig kunnen zijn. Dat ze heel belangrijk zijn voor de hersenontwikkeling, voor de hechting en voor de borstvoeding. En heb ik dus alle regie in de handen van mijn Dochter gelegd wat voedingen betreft. Baby knows best. Zo gaat het al eeuwenlang en zo is het door de natuur ook bedoeld. En ze kan er maar een hoger IQ van krijgen, daar kunnen we niet op tegen zijn, toch.

  • Toch even bij stilstaan

    Overmorgen wordt de Dochter 26 maanden. Ze drinkt nog vrij en vrolijk bij mij aan de borst. Zoon kreeg 10 maanden. Wat dus betekent dat ik overmorgen in totaal al 3 jaar een kind aan de borst heb in totaal. Drie jaar! Daar verschiet ik zelf wel van eigenlijk. Op een bepaald moment stop je gewoon met tellen en is het even vanzelfsprekend als ademen. Ik ben voor de herfstvakantie gestopt met kolven op het werk, deed het al alleen bij een late shift, en de laatste melk van die laatste sessie heeft Dochter dinsdagavond gekregen (als ik de late had dus). Lege diepvries... Mijlpalen toch wel. Van die kleine, stiekeme. 

  • Twee jaar borstvoeding

    Vorige maandag werd de Dochter 2. En ook ons borstvoedingsavontuur samen. Wel grappig, want de week ervoor was het Wereld Borstvoedingsweek en was er weer veel aandacht voor. Met de overheid die (eindelijk) de WHO-norm van 2 jaar overneemt (nu de kromme, borstvoedingsondermijnende adviezen van Kind en Gezin nog). Met kunstvoedingsmama's die al de aandacht voor borstvoeding als een persoonlijke aanval percipieerden en in de aanval gingen. Met Roeline die een schitterend weerwoord schreef. Ook op deze blog werden ervaringen gedeeld die de mijne hadden kunnen zijn, over hoe dat groeit, borstvoeding, en bijna niemand vertrekt met dat doel van 2 jaar in haar achterhoofd maar je daar gewoon enorm in groeit, gaandeweg.

    Deze blog gaat enkel over ons eigen verhaal en ik kan dus enkel onze eigen ervaringen delen. Ik zou daar met gemak een half boek over kunnen vullen, want zo mooi vind ik het. En zo gemakkelijk. En zo onmisbaar. Maar ik ga me beperken tot een heel klein stukje, goed wetende dat daarmee maar een fractie is gezegd.

    Toen onze Dochter geboren was, was mijn doel 6 maanden exclusief. Op 4 maanden ben ik gaan werken en werd het dus kolven, kolven, kolven. Dat geeft al eens stress ja. Soms was het schrapen om genoeg melk bij elkaar te krijgen, soms moest het snel snel voor of na een vergadering. En je loopt daar altijd door de gang, die rare met haar kolf. Maar evengoed gaf het een rustpunt in de drukke dagen en was ik elke dag tevreden wanneer het weer eens gelukt was. Want kunstvoeding of voor 6 maanden starten met vaste voeding waren eerlijk waar geen optie, dus het moest lukken. En het is gelukt. 

    Als ik het moeilijk had, dan belde ik de eerste maanden met mijn vroedvrouw en nadien mailde ik met La Leche League. Want het gaat niet altijd van een leien dakje en ik heb weinig langvoedsters in mijn omgeving (meer en meer wel) dus je moet het soms zelf een beetje uitvinden. Maar de leidsters van LLL wisten altijd weer net de juiste toon te vinden en zorgden ervoor dat we doorgingen. Want ja, je hebt al eens een borstontsteking en vraagt je al eens af of er nog wel genoeg melk is en soms zit je gewoon keihard op je tandvlees. En dan is het meest gegeven advies nog altijd 'je moet aan jezelf denken en stoppen met borstvoeding'. Maar dat was geen optie.

    Dan haal je die 6 maanden grens en dan begint het eigenlijk allemaal vlotjes te lopen. Spijtig eigenlijk dat er dan zovelen stoppen, net wanneer de lust de last keihard begint te overstijgen... Je baby gaat wel eens door perioden dat de hele wereld interessanter is dan mama's borst, maar ook daar kom je door. De periode tussen 1 jaar en anderhalf jaar was eigenlijk een droom. Een kleine peuter die helemaal zelf kan bepalen wanneer ze wil drinken, die niet meer zo wispelturig is als een kleine baby of hyperafgeleide grote baby en wanneer er traantjes zijn, honger, stress, een gemiste vlucht, noem maar op, troost en eten en drinken is altijd voorradig. Je hebt gewoon twee jokers op zak die nooit teleurstellen...

    Tot anderhalf jaar ben ik mijn kolf blijven meeslepen naar het werk, wel afgebouwd van 3 keer naar 1 keer per dag. En al die tijd kreeg dochter mamamelk mee naar de creche. Ook al heb ik een superborstvoedingsvriendelijke cheche waar kinderen van +1 jaar aan de borst geen uitzondering zijn, toch moet je de verzorgsters soms even helpen. Basisregels zoals geen grote flessen, geen water voor 1 jaar, flesje geven voor de vaste voeding zorgen er mee voor dat je geen borstweigerende baby krijgt. Soms is het samen met de creche wat zoeken naar het beste schema, dat dan ook nog eens continu in beweging is.

    Ondertussen is mijn meisje twee. De laatste maanden zal ze zelf zelden of nooit vragen om aan de borst te drinken overdag. Dat is nu heel erg gelinkt aan slapen; ik voed voor en na het slapen, in het weekend ook voor het dutje, rustig op bed. En ze komt 's nachts ook nog om een (soms 2) nachtvoeding. Is dat echt nog honger, is dat mamahonger, het is mij al om het even, wil ze drinken dat drinkt ze. Ik ga 's nachts ook een beker water halen als ik dorst heb.

    Hoe lang gaan we nog door? Tot ze er genoeg van heeft :-) De speenleeftijd bij de mens ligt tussen de 2.5 en de 7 jaar. Wil een kindje daarvoor niet meer aan de borst, zoals mijn Zoon destijds, dan is het niet zichzelf spenen maar borstweigeren en kan het probleem in principe nog verholpen worden. Dit even terzijde, het is een veel voorkomend misverstand. Ik ga ervan uit dat Dochter zelf zal beslissen wanneer ze genoeg heeft van de borst, net zoals ze zelf wel zal aangeven wanneer ze wil verhuizen naar een eigen slaapkamer of bij broer op de kamer wil slapen. Want nu slaapt ze nog in een bedje dat tegen ons bed is aangeschoven. Dat voelt heel logisch en natuurlijk, trouwens.

    Ik kan dus alleen maar zeggen dat het niet onmogelijk is als drukbezette Westerse vrouw om 2 jaar borstvoeding te geven. Het is niet superzwaar ofzo, het vraagt alleen een kleine change of mind, een beetje de denkbeelden die je van je ouders hebt over (op)voeden van kinderen loslaten en een nieuwe weg erin zoeken. Loslaten en een ander kader omarmen. Maar dan gaat het eigenlijk vanzelf. Het is een groeiproces. En ook daarom dat ik dit schrijf. Zodat al de verloren gegane kennis die het ons Westerse vrouwen soms zo zwaar maakt en zoveel borstvoedingsperiodes doen mislukken, stukje bij beetje kan terugkeren. Dat voedende mama's weer een normaal zicht worden. En ben ik dan een deel van de borstvoedingsmaffia omdat ik daar voor uitkom? Check uw bed dan vannacht maar op die paardenkop ;-)

    24months.jpg