• Het einde van ons borstvoedingsverhaal

    Vorige woensdag, 31 augustus, de avond voor school. Dochter drinkt alleen nog voor het slapengaan, snel enkele slokjes. Maar ze stond er wel nog op om bij mij te komen drinken. En die avond dronk ze zowaar een dubbele portie. Dat was echt wel een knus momentje, de avond voor die grote stap.

    Wat ik niet wist, is dat het de allerlaatste slokjes waren. Want sinds ze naar de kleuterschool gaat, wil ze niet meer drinken. Zo raar dat dit afscheid helemaal gelijk loopt met de start van dat nieuwe, belangrijke hoofdstuk.

    Ergens doet het een beetje pijn. Dat die mooie, intieme momenten stoppen. Iets enkel tussen mij en haar. Nu voor altijd gedaan.

    Toch heb ik er ook wel vrede mee. Ze wordt volgende maand 3 jaar en heeft dus 34 maanden borstvoeding gekregen. De WHO norm van 2 jaar en nog een klein jaar erbij dus. Het was mooi. Ontzettend mooi. 

    Na haar anderhalf jaar is het tempo teruggeschroefd en de laatste maanden waren het dus maar enkele slokjes per dag meer. Samen met de 10 maanden van Broer heb ik dus 44 maanden borstvoeding gegeven.Meer dan 3,5 jaar. En daar ben ik ontzettend dankbaar voor.

    Het valt me op dat haar keuze om te stoppen niet alleen samen valt met de start op school, maar ook met een sprong in haar ontwikkeling. Sinds enkele weken is ze veel taliger geworden en praat ze in bijne perfect gearticuleerde kleine zinnen. "pijn edaan" is vervangen door "dat doet pijn, hoor'. Ze heeft er ook eindelijk vrede mee dat het tutje enkel om te slapen dient. En je merkt aan niets dat ze nog maar drie dagen naar school gaat wanneer je haar ziet tussen haar klasgenootjes van de eerste kleuterklas die soms al een jaar naar school gaan, ze past perfect in de groep. Het verhaal klopt dus wel. Mama heeft het er weer veel moeilijker mee dan de dochter.

    En de borsten? Bij Zoon was er na een dag of twee wat stuwing, maar voorlopig buiten wat gevoeligheid geen klachten, hopelijk blijft dat zo...