• Naar een eigen kamer?

    Ik heb het al vaak laten vallen vermoed ik, dat de Dochter bij ons slaapt. Zoon heeft van zijn geboorte tot als Dochter geboren is op onze kamer geslapen en zij slaapt op haar 2,5 jaar nog steeds met haar bed tegen het mijne aangeschoven. Ik geniet daarvan, haar ademhaling ' snachts. En het is ook gewoon veel gemakkelijker, ik moet mijn bed niet uit voor een nachtvoedingen, een glas water of een verloren tutje.

    Ook op reis staat haar bed altijd tegen het mijne. Broer droomt er echter al 2 jaar van om haar op zijn kamer te laten slapen. En toen we hier aan zee aankwamen, vroegen de wederhelft en de Zoon aan haar waar ze wou slapen. Eerst ging ze naar de plek waar haar bedje altijd staat. Maar toen vroegen ze of ze bij broer wou slapen en zei ze ja. En werd haar bedje in Zoons kamer opgezet.

    Toen het tijd was voor het eerste middagdutje was er even een conflict, want ze wou in het grote bed slapen. We hebben maar 1 bedhek en dat ging dus niet. Maar uiteindelijk ging ze slapen in haar reisbed naast het bed waar broer in zou slapen.

    De eerste nacht hebben ze nog zeker een uur liggen lachen en grappen. Praten, volgens de Zoon. En ik kon totaal niet slapen. Als ze naast me ligt, slaap ik als een roos. Nu lag ik de hele tijd naar haar ademhaling te luisteren. Soms snikt ze in haar slaap en dan vloog ik recht om te gaan kijken. De hel.

    De tweede nacht ging het beter. Het was sneller rustig in de kamer en ik kon ook beter slapen. Al moest ik er wel telkens uit omdat ze tegen de ochtend een glas water nodig had.

    En nu is het afwachten wat ze zal doen als we thuis zijn. Want er staat een babybed op Zoons kamer waar ze direct naartoe kan verhuizen. Of zou ze daar toch gewoon weer bij mama gaan slapen? Ik had eigenlijk wel verwacht dat ze tot haar 4e ofzo bij mij zou slapen, tot ze zelf om een eigen kamer zou vragen. Maar als ze nu zelf wil verhuizen, dan is dat natuurlijk ook gewoon zo. 

    UPDATE 26/07

    En... ze slaapt weer naast mij. Toen we vroegen waar ze ging slapen, koos ze stellig voor broer. Tot bleek dat dit dan in broers zijn oud spijlenbedje zou zijn (dat ik al helemaal tegen zijn groot bed had aangeschoven nochtans). Toen werd ze helemaal hysterisch en hielp er geen lievemoederen meer aan. Ze werd pas een beetje rustig als ze in mijn bed in mijn armen mag... Zoon was wel zichtbaar teleurgesteld, maar ja, een krijsende zus bij hem opsluiten leek me ook echt geen optie.

  • Als de dochter zegt dat ze wil drinken...

    Iedereen gaat er waarschijnlijk van uit dat de Dochter al lang geen borstvoeding meer krijgt. Ten onrechte! We zitten ondertussen op maand 33.

    Grappig detail: als de Dochter 'drinken' wil, betekent het drinken bij mama. Als ze iets anders wil drinken, dan zegt ze niet drinken maar gewoon de naam van de drank. Zo kan ze ook 's nachts al eens om water vragen en overdag al eens om fruitsap of een flesje (melk). Maar zegt ze 'drinken', dan is het borstvoeding. Schattig toch.

    Ze drinkt nu vooral voor het slapengaan. De nachtvoedingen worden zeldzaam, volgens mijn app waren er de afgelopen maand nog 3 (de bekers water reken ik dan niet mee, enkel de borstvoedingen). Heel soms vraagt ze ook voor het middagdutje als ik er dan ben en heel heel HEEL soms komt ze overdag een paar slokjes halen. 

    Ik heb nu het gevoel dat ze elk moment kan stoppen maar dat het even goed nog een jaar zo kan verder gaan. En alle opties zijn prima voor mij.