• Wennen in de kleuterklas

    Mijn jongste sprotje is vanmorgen gaan wennen in de kleuterklas. Nog 18 dagen creche en een aantal weken vakantie en dan is het zover. Dan sluiten we het crechetijdperk voor eens en voor altijd af en heb ik twee kleuters op school.

    En daar ben ik wel blij om, want de Dochter is er klaar voor. Ze gaat echt helemaal niet meer graag naar de creche, ze is een stuk ouder dan de andere kindjes van haar groep, er zijn daar geen uitdagingen meer voor haar. Ze trekt vooral met de verzorgsters op en zondert zich soms even af, terwijl het een heel open en sociaal kind is van karakter.

    Toch sta ik nog altijd achter mijn keuze op ze pas op 1 september te laten starten in de school. Er was een kindje wel ingestapt op haar instapmoment in mei en de begeleidster zei zelf hoe zonde het was, dat kindje had nu eindelijk de aanpassing naar school verteerd en nu was het alweer gedaan voor 9 weken... Bovendien was het nu erg druk in de klas en zag je duidelijk hoe de oudsten klaar waren om naar de volgende leefgroep te gaan. Maar met de jongsten had ze direct aansluiting.  

    In tegenstelling tot Zoon destijds deed ze direct luid mee met de groep. Zongen ze het liedje om aan de dag te beginnen, dan zong ze luidkeels mee, ook al kende ze dat liedje natuurlijk niet. Ging het over getallen dan riep ze direct alle getallen die in haar opkwamen en mocht een ander kindje een taakje doen, dan was ze boos en mocht ze uiteindelijk toch gaan helpen. Ook daarin zal de begeleidster snel het verschil zien tussen broer en zus. Broer was en is nog altijd onder de indruk van de begeleiders en doet zijn best om die ter wille te zijn en de beste te zijn. Zus heeft op dat uurtje tijd vanmorgen zeker al 5 keer gewoon ongegeneerd "nee" gezegd tegen de begeleidster als het haar niet zinde...

  • Op het potje

    Ik heb de indruk dat mijn kinderen op sommige gebieden een beetje voor zijn (vroeg stappen en andere motorische skills), op een heel aantal gebieden nogal gemiddeld en op sommige dingen dan weer een beetje aan de late kant. Neem nu het afgeven van hun tutje en het zindelijk worden, dan zijn dingen waarin ik absoluut niet push. Met als resultaat dat ze daar hun tijd voor nemen.

    Zoon was als ik het mij goed herinner op 2,5 jaar zindelijk. Dochter toonde al op 1,5 jaar interesse voor het potje en sinds ongeveer haar 2e is ze vrij zindelijk op de woensdagen dat ze door de oma werd opgevangen, maar bij pogingen thuis was het soms bijna letterlijk dweilen met de kraan open. 

    De laatste maanden was er evolutie; bij oma zo goed als perfect zindelijk en thuis langs stukken wel gevolgd door bijvoorbeeld 5 plassen naast de pot op een uur tijd. Waarbij ze een natte onderbroek helemaal geen probleem vindt en het vrij hilarisch leek te vinden om overal te plassen behalve IN dat potje.

    Afgelopen weekend eindigden alle plassen plots wel in dat potje, was de helft van die plassen op haar eigen initiatief en bleek ze zelfs haar plas een minuut of twee te kunnen ophouden wanneer ze aangaf te moeten plassen (we waren op stap en moesten nog even een toilet vinden). Een weekend droog thuis is voor mij het teken om er algemeen mee aan de slag te gaan en ze ook elders zonder pamper te laten lopen. En dus vertrekt ze sinds maandag dus ook zonder pamper naar de crèche.

    En voorlopig gaat het goed. De kaka eindigt meestal nog niet in het potje maar je kan ook niet alles in 1 dag leren, natuurlijk. De plasjes lijken ook in de crèche prima te gaan.

    Het enige wat ik spijtig vind, is dat ze in een drukke crèche wel hun best doen, maar niet de tijd lijken te vinden om er echt zwaar op in te zetten. En haar bijvoorbeeld 's avonds een pamper aandoen omdat het dan te druk is. Ook wel een beetje mijn schuld want er lagen nog 'thuispampers' klaar. Maar eigenlijk wil ik ze nu overdag enkel nog een pamper aandoen om te dutten. Want het is mijn ervaring dat af en toe een pamper en af en toe niet vooral voor verwarring en natte broeken zorgt.

  • Zwemles

    Ik ga zaterdag proberen om mijn twee kinderen binnen te krijgen in de zwemlessen van de Stad Gent. Geen idee hoe groot de kans is om dat vlot te doen slagen, trouwens. Ze zouden allebei in hetzelfde zwembad moeten en dan op aansluitende uren, om het wat leefbaar te houden. Er zijn maar 12 plekjes per les en maar enkele lessen en in de groep voor Zoon zijn er al veel plekjes benomen alhoewel je pas vanaf zaterdagmorgen kan inschrijven...

    Ik speel al twee jaar met het idee van zwemles maar het kwam er dus niet van, temeer omdat die dingen altijd direct volzet zijn. Dit jaar twijfelde ik extra omdat Zoon volgend schooljaar om de week al met school zal gaan zwemmen. Is dat dan niet wat dubbelop? En zelf wou hij nooit aan hobbies beginnen. Maar nu is hij vorige week al eens met de klas gaan zwemmen en dat was hem zo goed meegevallen dat hij zelf om extra zwemles vroeg. En dus hakte ik de knoop door om ze ineens allebei te willen inschrijven. Omdat ik goed kunnen zwemmen toch heel belangrijk vind. Niet alleen voor de veiligheid, maar ook omdat het zo'n veelzijdige sport is.

    Nu nog binnenraken...

  • Nieuwe fiets

    Het is zo ver, Zoon heeft zijn eerste eigen fiets met trappers. We vonden ons ding niet tweedehands dus online een nieuwe besteld en gisterenavond geleverd. De gebeurtenis van de dag natuurlijk...

    Hij kan al een tijdje fietsen; zijn oma heeft hem zo ongeveer op zijn 3,5 leren fietsen en helemaal vlot en alleen gaat het sinds vorige zomer. Maar thuis, in de drukke stad, deden we het nog steeds gewoon met de loopfiets. Dit vooral omdat ik met de zus in de draagzak erachteraan moet kunnen hollen.

    Er was al wel lang sprake van een eigen trapperfiets, maar er zat altijd wel iets tegen; geen ene mooie op de fietsenmarkt in Gent, de loopfiets moest naar Zus maar die haar beentjes bleken altijd te kort dus er was weinig haast om een nieuwe te kopen, het feit dat hij met loopfiets al veel te snel gaat en we enkele gevaarlijke punten over moeten,...

    Gisterenavond werd het glimmend rode crossmachien dus geleverd. De zus huilde wel tranen met tuiten toen bleek dat die nieuwe fiets dus niet voor haar was. Maar ondertussen is ze bijgedraaid en heeft ze zich helemaal over de loopfiets ontfermd. Haar beentjes bleken zowaar eindelijk lang genoeg. En dus konden ze gisterenavond voor het onweer losbarstte nog allebei een proefritje gaan maken. Zoon racete ervandoor, zus ging aan wandeltempo en had vooral aandacht voor het ontbreken van de gepaste, roze fietshelm. Zaterdag dus eens gaan shoppen.

    fietsen,eerste fiets