• Eigen smaak

    Soms hoor ik dat in andere gezinnen de mama de kleren klaarlegt en de kinderen die dan die dag dragen. Gewoon. Zonder discussie.

    Hmmmm.

    Ik weet niet wanneer Zoon begonnen is met bepaalde kledingstukken weigeren. Ik denk rond zijn derde. Ik had een superleuke salopet van Albakid tweedehands op de kop getikt en hoe vaak ik die ook klaar legde, ofwel ging ze weer de kast in ofwel liep hij een hele dag ongelukkig. Meestal zei hij 'Ik ga die morgen aandoen mama'. Ook rond die tijd begon hij alle hemden te weigeren. En sinds enkele maanden worden ook alle te wijde broeken afgekeurd. En ik ben net zo fan van die veelkleurige stoffen broeken. Meneer wil enkel nog skinny jeans...

    Gelukkig had ik nog de jongste, onze Dochter, om mij helemaal in uit te leven qua mooie outfits. Maar sinds enkele maanden pakt dat dus ook geen verf meer. Net twee is ze. Vanmorgen lag er een geweldig eendelig pakje klaar van 4 Funky Flavours, het zijn de laatste weken voor dat soort pakjes want in de kerstvakantie plan ik te starten met de zindelijkheidstraining. Maar ze eiste een kleedje in de plaats. Brullen en tieren als ik met dat pakje in de buurt van haar hoofd kwam en het direct weer uitwurmen.

    Ze is dus zot van kleedjes. En dan nog vooral van 1 kleedje met appels op. Dan zwiert ze al de rest uit als ze dat ergens ziet.

    Ze houdt ook van roze. Aaaargh. Ik koop dat zo weinig mogelijk, dus wat doet ze? Als we in de crèche vertrekken naar huis stiekem proberen die roze lakschoentjes van een ander kindje aan te doen of dat fushia zonnehoedje of een andere jas dan haar neutraal afdragertje van de broer...

  • Toch even bij stilstaan

    Overmorgen wordt de Dochter 26 maanden. Ze drinkt nog vrij en vrolijk bij mij aan de borst. Zoon kreeg 10 maanden. Wat dus betekent dat ik overmorgen in totaal al 3 jaar een kind aan de borst heb in totaal. Drie jaar! Daar verschiet ik zelf wel van eigenlijk. Op een bepaald moment stop je gewoon met tellen en is het even vanzelfsprekend als ademen. Ik ben voor de herfstvakantie gestopt met kolven op het werk, deed het al alleen bij een late shift, en de laatste melk van die laatste sessie heeft Dochter dinsdagavond gekregen (als ik de late had dus). Lege diepvries... Mijlpalen toch wel. Van die kleine, stiekeme. 

  • Uit de kindermond

    Gisteren liepen we (Zoon, Dochter en ikzelf) 's avonds van de naschoolse opvang naar huis. Komt Zoon out of the blue met een 'mag ik je iets vragen, mama?'.
    'Zeker vriendje, vraag maar'.
    'Mag kindje X op mijn volgend verjaardagsfeestje komen'
    'Je bent wel pas verjaard he, je volgend feestje gaat nog heel lang duren, dat weet je toch'
    'Ja ja, maar mag kindje X dan komen?'
    'Ja hoor, maar weet dat je niet alle kindjes zomaar kan uitnodigen he, je...'
    'Ik mag dan toch 5 kindjes uitnodigen als ik 5 jaar word'
    'Klopt, je mag 5 vriendjes uitnodigen en die mag je dan zelf kiezen'.
    'Ok, dan vraag ik kindjes X,Y en Z. Maar als Z een feestje geeft, dan ga ik niet gaan want die heeft een oudere broer en dat wil ik niet'.
    Kindje X is een uk van 2.5 die net gestart is in de instapklas en bij Zusje in de klas gaat zitten en tot voor kort ook bij haar in de leefgroep in de crèche zat. En Zoon is er compleet verliefd op heb ik de indruk, hij praat over niks anders meer...

    Vanochtend dan. Ik zet de dochter af in de crèche. We zijn laat en de peuters zitten allemaal al rond de knutseltafel. Er staat verf op tafel, is ze helemaal gek van. Dus ze gaat direct van mij weg en zoekt zich een vrij stoeltje en ik hoor ze niet meer (ze is nogal hard op mij gefocust en bij het afscheid kan ze kwaad reageren als ik wegga). Ik raak in de gang aan de klets met de kok en passeer dikke 5 minuten later weer in de knutselruimte. Zo onopgemerkt mogelijk, ik wil geen drama uitlokken na zo een vlot afscheid. Maar ohoh, ineens hoor ik dat bekende stemmetje 'Mama!' roepen. Maar het is een blije uitroep, geen kwade. Toch ben ik op mijn hoede, zou ze sebiet aan mijn been plakken en boos of triest worden? Maar neen. Ze zegt 'kusje' en wijst zo heel parmantig op haar wangetje. 
    *smelt*