• 15 maanden - 9 kilo

    Gisteren Kind en Gezin. Zoals verwacht mogen we weer extra op controle komen omdat ons meisje traag bijkomt. Ze weegt al sinds eind september 9 kilo... Ze was wel weer 3 cm gegroeid op 3 maanden tijd dus het gewicht was het enige wat minder goed was.

    Ze eet ook niet altijd even geweldig. Er zijn weken geweest dat ze al haar eten gewoon uitspuwde, als een spelletje. En weken dat ze gewoon weigerde haar mondje open te doen. Soms zijn er dan dagen dat ze wel heel flink eet. Ze krijgt gevarieerd eten aangeboden en daarnaast borstvoeding op vraag, dus het is een beetje frustrerend want ik kan ze moeilijk met een trechtertje vetmesten zoals de ganzen he... Nog wat extra calorierijke dingen in haar eten draaien, veel tussendoortjes. Maar soms doe ik dan zoveel moeite om een verse maaltijd te maken met calorierijke dingen in en dan wil ze net dan geen hap eten, natuurlijk...

    De logica van Kind en Gezin trouwens. Eerst zeggen ze van ah, ze drinkt nog 's nachts, je weet dat ze dat niet meer nodig heeft he. En een minuut later is het van 'ze komt te weinig bij'. Dus als ze te weinig bijkomt moet ik ze 's nachts uithongeren, zeer logisch. Gelukkig weet ik beter en zijn ze voor de rest wel lief en vriendelijk in ons consultatiebureau. Kind en Gezin en kennis over borstvoeding, ze hebben nog een weg te gaan, zou iedereen weten dat je je vragen veel beter stelt aan LLL? Indien niet, bij deze...

  • Natuurlijk/onvoorwaardelijk ouderschap: lectuur

    Een toegankelijk en sympathiek stukje over Natuurlijk Ouderschap? Klik dan even door naar dit stukje over de zeer sympathieke Eva. Heel inspirerend vind ik zelf.

    Voor mij is het iets waar ik vooral sinds de geboorte van mijn jongste erg mee bezig ben, al heb ik bepaalde delen ervan ook al bij de oudste ontdekt en in de praktijk gebracht zonder te weten dat dit aansloot bij Natuurlijk Ouderschap (ook wel attachment parenting genoemd). Mijn dochter is nu 15 maanden, dus ik ben absoluut een newbie. Maar ik vind het zo'n verrijkend en inspirerend gedachtegoed dat eigenlijk mijn hele leven inspireert, dat ik er wat meer over wou bloggen. Maar ik ben dus zelf nog zoekende hierin.

    Voor leesvoer van experts kan je terecht bij bijvoorbeeld Kiind Magazine.

    Atachment Parenting leunt aan bij Unconditional Parenting en ik probeer hier ook niet echt de twee strikt te scheiden. Het eerste is wat meer voor hele kleine kindjes, het tweede bij alles wat daarna volgt. Dé stem van het Unconditional Parenting is Alfie Kohn en ik ben net vanmorgen beginnen lezen in zijn standaardwerk. Ik ben nog maar enkele bladzijden ver maar het is echt een bijbel vind ik, snap niet dat ik het zo lang zonder heb gedaan.

    Een ander geweldig boek is trouwens dit standaardwerk over co-sleeping, ook een must-read voor elke jonge ouder.

    Ook Facebook is voor mij een eindeloze bron aan inspiratie.

    Afsluiten voor vandaag met een citaat uit Kohns boek (zoals ik al zei, ik ben er nog maar net in begonnen): "We hope they'll stand up to bullies and resist peer pressure, particularly when sex and drugs are involved. But is it's important to us that kids not be "victims of others' ideas", we have to educate them to "think for themselves" about all ideas, including those of adults. Or, to put it the other way around, if we place premium on obedience at home, we may end up producing kids who go along with what they're told to do by people outside the home, too".

  • Mijn liefste Dochter (14)

    Mijn liefste knuffelmeid. Mijn liefste furie. Mijn dametje met pit.

    Vijftien maanden, een week en een dag. Een klein, dapper en hevig hummeltje dat (glim)lachjes ontlokt bij eenieder die je ziet voorbij drentelen. Klein van gestalte maar hevig en snel. Klein maar dapper!

    De laatste weken zeggen we wel eens dat jouw peuterpuberteit of "terrible two" begonnen is de dag na je eerste verjaardag. Meestal , zowat 90% van de dag, ben je aan het lachen. Maar oh wee die overige 10%, dan ben je kwaad. Woedend. Furieus. Als jouw wil gefrustreerd wordt (als een traphekje of deur voor je neus wordt gesloten, bijvoorbeeld), dan stort je neer op de grond en begint te krijsen. Niet zielig huilen, maar roepen van pure woede. Een troostende arm wordt weggeduwd, een aangeboden tutje of knuffel naar de andere kant van de kamer gekeild... De eerste keren dat dit gebeurde probeerde ik je met man en macht te troosten, maar als ik je dan oppak wordt je gewoon nog kwader. Tegenwoordig laat ik je op de grond liggen, blijf in de buurt maar op afstand en doe vrolijk of er niks aan de hand is. Meestal doe jij dan na een minuut hetzelfde...

    Tegenwoordig wil je echt heel actief met je broer spelen. Die dat niet altijd kan smaken. Wat zich soms uit in wat wederzijds getrek en geduw. Het is soms een beetje een strijd om aandacht, waarbij broer heus niet de enige is die duwt. Zit broer op mijn of papa's schoot dan probeer je die ongewenste concurrentie zo snel mogelijk te elimineren.

    Op 15 maanden kan je dus stappen, maar ook lopen en ergens op klimmen. Je probeert zelf je trui aan te doen, muts op te zetten of jas dicht te ritsen, want je ziet broer dat doen, maar uiteraard lukt het nog niet. Je kan zelf eten. Wat zeg ik, je eet enkel en alleen als je het helemaal zelf mag doen. En als je er zin in hebt. Je drijft me geregeld tot waanzin als er weer eens een weekend passeert en ik je amper vaste voeding kan doen eten. Onlangs vond je het geweldig leuk om alles weer uit te spuwen, bijvoorbeeld. 't Is een fase, ik weet het, maar toch...

    Wat je nog niet doet, is praten. En naar die eerste woordjes kijk ik eigenlijk toch wel heel hard uit.

    Dikke kus,

    Je mama

     

  • Oudercontact

    Onze Zoon volgens zijn juf

    • gevoelig
    • lief
    • luistert goed en is zwaar onder de indruk als ze streng moet zijn tegen hem
    • doet goed mee in de klas en speelt met iedereen evenveel
    • kan af en toe eens ontploffen, zeker als hij zich verveelt, maar is lang niet de luidste of de meest actieve in de groep

    Is dat echt hetzelfde kind als de Zoon die wij 's avonds thuiskrijgen????

    (toch wel trots)

  • Zelfstandige zoon

    Zoon is 3 jaar en 2 maanden en volgende dingen kan hij al helemaal zelf...

    • opstaan, honden gaan eten geven (zonder ons iets te vragen of zeggen als we nog slapen). Als hij de beker van het hondenvoer niet vind zelf een andere tas zoeken.
    • pamper uitdoen en op het potje gaan. Poep zelf afvegen!!
    • zijn kleren en schoenen aandoen, jas dichtritsen.
    • zichzelf bedienen met chocolade, fruit, drinken,...
    • woorden gebruik als onmiddellijk, prachtig, tevoorschijn komen :-)

    Soms is hij echter ook nog klein, zo slaapt hij nog altijd in zijn spijlenbed ook als staat er al een jaar een volledig opgedekt groot bed in zijn kamer. En hij kan niet zonder zijn tutje, 's nachts niet maar ook na school grijpt hij er nog graag naar. En s' morgens en 's avonds wil hij een flesje groeimelk...

  • Zindelijkheid

    Op iets meer dan 3 jaar zie ik de volledige zindelijkheid bij Zoon aan de horizon verschijnen. Sinds kerst ongeveer zijn de nachtpampers bijna altijd droog. Al twee keer zelfs een pamper vergeten aan te doen 's nachts en twee keer prima gegaan. Vannacht mocht hij dan dus de eerste keer officieel zonder pamper slapen. Helaas ging het vanmorgen mis. Om iets voor 7 uur kwam een trieste Zoon onze kamer binnengestormd met de melding dat alles nat was. Maar het is niet meer veraf denk ik, de pamperloze wereld...

  • Kleutertaal

    "Heb je een scheetje gelaten?"

    "Neeeeeeeee, zusje heeft een scheetje gelaten"

    "Dat kwam toch precies wel van jouw poep hoor zo te horen"

    "Ja, dat kwam van mijn poep en ging dan zo en zo en zo (veel handgebaren in de lucht) naar de poep van zusje en zij heeft dan een scheetje gelaten".

    *grijns*