• Mijn liefste Dochter (8)

    Je bent nu even lang uit mijn buik als je erin hebt gewoond; negen maanden. De afgelopen maand was er één van verandering, muis. Van allemaal nieuwe dingen die je hebt ontdekt of die wij ontdekken. Van zo razendsnel evolueren dat ik er verstomd van sta. Wie heeft er mijn kleine babymeid meegenomen en wie ben jij, ondernemende, goedlachse ontdekker?

    Ontdekking nummer 1, met stip: rechtstaan. Aan alles, maar dan ook alles trek je je recht en dan sta je daar te glunderen. Of te springen. Als ik je op de vloer neerzet om wat te spelen, plak je even later gegarandeerd aan mijn been en sta je nog iets later fier rechtop. In de crèche zeiden ze deze week nog dat je wellicht samen gaat leren stappen met een meisje dat 4 maanden ouder is dan jij en dat het niet meer lang zal duren. Want je stapt al aan het handje en deze week deed je ook al zelf twee stapjes toen je van aan de zetel naar de hondenmand wou. Je wil alleen nog maar rechtstaan, pogen we je op je poep te zetten dan strek je koppig je beentjes of wordt je boos...

    Kruipen gaat ondertussen al erg goed, trouwens.

    Ook voor vaste voeding is de liefde gegroeid. At je tot voor enkele weken maximaal 50 gram, dan lepel je nu vlot 150 gram binnen. Met smaak. Gisteren bedelde je tot je een pastasliert kreeg van papa. En ook stukjes fruit zoals peer en kers zijn prima om mee te experimenteren.

    Nog nieuw deze maand: het eerste tandje! Wordt vervolgd door een heleboel andere de komende maanden vermoed ik zo.

    Terug van weggeweest is het brabbelen. Je was wekenlang eerder stil, druk bezig met motoriek veronderstel ik, maar sinds enkele dagen brabbel je van dadada en bababa.

    In de crèche ben je nog altijd de uitgesproken favoriet die iedereen wil komen knuffelen, van verzorgsters tot peuters toe. Je staat recht aan het park of aan de wipper waar dan een baby in geparkeerd zit die veel groter is dan jij.

    Zonder enige twijfel, ben jij de liefste babymeid die ik ken. Nooit gedacht dat ik zo kon smelten maar als je me een lachje schenkt, en dat doe je de hele dag door, dan is mijn hart appelmoes. Als ik thuis kom van het werk dan wapperen je armen en beentjes van pure blijdschap en is niets nog goed behalve bij mama zijn. Met jou op de arm gaan we dan de avond door. Lekker dichtbij, samen. Tot je tegen een uur of tien 's avonds in slaap valt dichtbij mij en ik je in je bedje kan leggen. Nog een verandering, trouwens, de schommelwieg is verhuisd naar de volgende baby en jij slaapt nu in een heus spijlenbed, dat naast mij geparkeerd staat. Zo slapen we ook 's nachts op centimeters van elkaar.

    Het is wonderlijk, hoe snel het allemaal weer gaat. Je bent nu mobiel, je eigen ik wordt steeds duidelijker en dus gaat het de komende maanden alleen maar sneller gaan. Maar ik kan me niet voorstellen dat het nog leuker kan worden dan we het nu hebben samen. Tegelijk weet ik al dat ik dit volgende maand ga tegenspreken!

    Dikke knuffel

    Je mama

  • Draagconsult

    Blijkbaar heb ik hier nog niet verteld over het draagconsult dat ik enkele weken geleden heb gehad. Wat een schande want het was een super ervaring!

    Even heel snel, waarom dragen? Omdat de menselijke baby daarvoor gemaakt is. Altijd platliggen in een bedje, draagmand of godbetert maxicosi is in de eerste twee gevallen tegennatuurlijk en in het derde geval ook gewoon superongezond voor een mensenkind. In een draagdoek zitten is dan weer goed voor de fysieke en de mentale ontwikkeling, mits het dus gaat om een ergonomische drager die een bolle rug en beentjes in M-houding respecteert en geen harnasjes waarin kindjes zielig hangen te bengelen. Daarnaast is dragen ook gewoon superfijn, je kindje dicht bij jou, zalig gevoel, een beetje zoals tijdens de zwangerschap. Kindjes worden ook gewoon heel graag gedragen.

    Na de vele fijne voorbeelden gezien te hebben van rugdragen op Draagpraat wou ik zelf ook leren rugdragen. Op de buik gaat ondertussen super, op de rug lijkt me leuk voor als Dochterlief wat groter gaat worden. Maar ondanks Youtube tutorials en oefenen kreeg ik het niet voor elkaar. Dus reserveerde ik een privé consult bij Eva.

    Drie uur lang gingen we in op de specifieke vragen die ik had en hebben we vooral veel geoefend. Niet met mijn dochter, die zou geen drie uur lang in en uit een doek gehesen willen worden. Daar bestaan gelukkig speciale poppen voor.

    We bekeken even het rugdragen met een soft structure carrier, een ergonomische draagzak is dat zoals de ergo baby carrier. En daarna was het dus volop oefenen op de diverse technieken die er bestaan om een kleine baby op je rug te zwieren en daarna op het effectieve knopen met een geweven draagdoek. Tot slot ook nog even geoefend met mijn ringsling.

    Ik heb genoten van begin tot eind. Het oefenen ging eigenlijk heel vlot en ik heb het gevoel dat als ik nu thuis ook genoeg tijd kan maken om te oefenen dat het rugdragen dan helemaal in orde gaat komen. Al past Dochterlief ook nog prima knusjes op de buik. Maar ook gewoon het kletsen met een gelijkgestemde ziel over dragen, opvoeden, borstvoeding was erg fijn. Laadt mijn batterijtjes helemaal op!

  • Wijze woorden van de Zoon

    • apika (paprika)
      pattie (spaghetti)
    • sosijntjes (rozijntjes)
    • 'Doe dat dan!'

    Om maar te zeggen dat zijn taal de laatste maanden enorm is geëvolueerd...

  • Bijna 9 maanden en allemaal nieuws

    Dochterlief haar ontwikkeling is de laatste weken in een heuse stroomversnelling terecht gekomen, zo lijkt het wel. Allemaal nieuw:

    • sinds ze zich kan optrekken en staan is dat al wat ze nog wil. Staan. Desnoods 40 minuten aan een stuk. Aan eender wat: iemand zijn been, een zetel, een tafel, het park, de relax van een veel grotere baby,... Zet je haar neer op haar poep dan blijft ze koppig haar beentjes strekken om te staan.
    • gisteren probeerde ze haar eerste twee stapjes te zetten staand van de zetel naar de hondenmand. Aan de hand stapt ze ook al een beetje, zij het nog wiebelig.
    • Vrijdag ontdekte ik haar allereerste tand! Historisch moment toch wel.
    • Zondag at ze voor het eerst thuis haar portie groenten- en fruitpap op. Ok, ik maak kleine porties (110 gram) want ze at tot hiertoe meestal maar 50 grammetjes per maaltijd en voor- of nadien nog lekker veel mamamelk. Maar nu zondag at ze echt met smaak de papjes op.
    • We geven ook al eens stukjes (fruit, brood) en die verdwijnen nu al eens meer in het mondje dan onder tafel.
    • Vannacht sliep ze door. Maar dat hoeft eigenlijk zeker nog niet van mij, aangezien tot 18 maanden nachtvoedingen een aanrader zijn voor de hersenontwikkeling én het ook voor de melkproductie nog nodig is nu. Maar het deed toch wel deugd...
    • In het begin was ze een spraakwater maar de laatste weken viel het babbelen compleet stil. Maar sinds dit weekend babbelt ze terug en with a vengeance, dadadada...
  • Grappig

    Na de (vroege) ochtendvoeding laat ik Dochterlief naast mij in bed liggen, als ik ze verplaats naar haar bedje wordt ze wakker en kan ik opstaan, wat ik liever niet doe als het nog niet hoeft (het is dan ergens tussen 5 en 6u30 doorgaans). Dat heeft soms grappige situaties. Zoals Dochterlief die vanmorgen in haar slaap op zoek ging naar nog wat eten en aanhapte aan de arm van de wederhelft, die ook nog in diepe slaap was. Of de wederhelft die denkt dat ik het ben die knus tegen hem aanligt en dus tegen Dochterlief praat in plaats van tegen mij... Heerlijk toch...