• Draagconsult

    Vandaag ga ik een draagconsult doen bij Eva van Doekentheek. Op de buik dragen gaat prima, maar wil heel graag leren rugdragen met een geweven doek, lijkt me zalig nu ons meisje wat groter wordt. Spannend spannend. Heb er echt veel zin in, is een beetje een verwennerijtje voor waar ik mezelf op trakteer... Binnenkort dus verslag!

  • Slaap kindje slaap

    Zoon is nooit een makkelijke slaper geweest. We hebben al allerlei fases gehad van meer en minder slaap, makkelijkere en moeilijkere periodes. De laatste tijd duurde het soms lang eer hij sliep maar hij weende zelden en lag gewoon te zingen en te spelen in bed, soms tot 22 uur. Maar we moesten er niet langs zitten dus dat gaf niet echt.

    Tot hij een week of drie gestart is met systematisch uit bed te komen. En nu is het een hele strijd. Blijf je er niet bijzitten, dan is hij sneller uit bed gekropen dan jij weer in de zetel zit. Met slaapzak wipt hij uit zijn spijlenbed en de trap af, twee verdiepingen naar beneden, in het donker als het moet. We hebben al alles geprobeerd. In de hoek zetten. Boos zijn. Hem opwachten op de trap en systematisch en zonder er veel woorden aan vuil te maken weer in bed zetten. Uitleggen en proberen vriendelijk op hem in te praten. Beloningen beloven als hij in bed blijft. Noem maar op. Tegenwoordig blijft 1 van ons bij hem op de kamer tot hij slaapt. Dat kan al gauw een half uur tot een uur of langer duren. Dan is het 22u gepasseerd en kruip ik zelf in bed. Echt fijne avonden zijn dat dus niet...

  • De pot op continued

    Het was deze week de derde week dat Zoon pamperloos naar de creche gaat. En het gaat echt goed.

    Zoals ik eerder schreef zat de potjestraining twee maanden geleden redelijk vast. Het lag echter vooral aan ons. We durfden niet springen; bij elk uitstapje buiten mocht de pamper aan en die bleef dan vaak een halve dag aan en na verloop van tijd wou Zoon zelfs met pamper niet meer op het potje gaan en deed hij gewoon alles rustig en comfortabel in de pamper. Dus greep ik een lang weekend aan om voluit voor de potjestraining te gaan. Minder activiteiten buiten en als we buiten gingen zonder pamper. Veel op het potje zetten en uitgebreid belonen bij elke goede daad in de pot. De eerste dag was een onvoorstelbaar succes, zo goed als geen ongelukjes. De dag nadien veel ongelukjes. De twee dagen erna wisselend succes. Toch besloot ik door te bijten en Zoon naar de creche te laten gaan zonder pamper. De eerste week ging het plassen op het potje probleemloos (als ze hem er maar genoeg vroegen, hij gaf het zelden zelf aan) maar mocht ik elke dag kakabroeken wassen. De tweede week was het al gedaan met de kakabroeken.

    Ondertussen kan er nog wel eens een ongelukje zijn, maar 9 van de 10 gaat het prima en hij voelt nu ook al vaak zelf wanneer het tijd is om op het potje te gaan. Oef!

    Moraal van het verhaal: Zoon was er klaar voor maar wij hielden het ongewild tegen door de sprong niet te durven wagen, door te hard op te zien tegen de ongelukjes en het opkuiswerk.

  • Mijn liefste Dochter (7)

    Deze ochtend vond ik je in je wieg, rechtstaand, je vasthoudend aan ons bed. Supergrappig zicht maar ook verschieten want je kan er makkelijk uittuimelen. Daar kondigt een babybed zich aan denk ik. Een kwartier later stond je recht in je park. Toen ik gisteren thuis kwam zat je in de keuken op de grond een half uur lang heel braaf en rustig te spelen met de poten van broers hobbelpaard, rustig op je poepje zittend. Zitten heeft al een tijdje geen geheimen meer voor jou en zoals gezegd is jezelf rechttrekken en staan nu dus het allerleukste spelletje.

    Iedereen zegt altijd dat jij zo'n vrolijke meid bent, altijd lachen, altijd vrolijk. Alleen de afgelopen week heb ik geen lachjes gezien, toen was je weer een beetje ziek. 'Aan het machien' zegt broer dan, waarmee hij de luid zoemende aerosol bedoelt die moet helpen de megahoestbuien wat onder controle te krijgen. Want niks was goed en 's nachts werd je zowat om het uur huilend wakker van de zoveelste hoestaanval. We hebben in dit huis niet veel geslapen de afgelopen week, kleine meid. Maar de uren die je sliep lag je dicht tegen me aan in het grote bed en dat was stiekem wel gezellig. Zieke meisjes moeten extra verwend worden.

    Echt kruipen doe je nog niet maar je kan je wel al voortbewegen op je buik. Zeker als bijvoorbeeld de iPad in de buurt is, waardoor je eindeloos gefascineerd bent. Dan zal je niet rusten eer je je kleine handjes erop kan tikken. Op dat vlak zijn hondenoren trouwens ook een grote hit.

    Acht maanden ben je nu al. Een vrolijke lachebek die niets liever doet dan alles verkennen en in haar mondje steken. De ketting die ik kocht waarop je mag bijten als je op de arm of in de draagdoek zit, is een enorme hit. Zelfs broer kauwt er al eens op...

    In de wachtzaal van de dokter wuifde je voor het eerst naar een mevrouw. En als ik je kom halen na een lange werkdag, dan is je glimlach zo hartverwarmend dat ik smelt. Elke dag opnieuw.

    Knuffel en dikke kus

    je mama

     

  • Wendag op de kleuterschool

    Deze ochtend werden we om 8u15 in Zoons toekomstig klasje verwacht voor enkele wenuurtjes. In het begin verstopte hij zich ver van de begeleidster met de fietsjes, de glijbaan en de speelgoedbuggy. En als de begeleidster probeerde contact te maken, kroop hij nog wat dieper in zijn hoek. Hij maakte aanstalten om op de glijbaan te kruipen en zij riep zo van 'Amai, flink, ga je op de glijbaan' dan sprong hij weg van die glijbaan en ging druk iets anders doen... Maar na verloop van tijd ging hij toch de rest van de klas verkennen en maakte hij al eens contact met de andere kindjes en de begeleidster. Hij mocht schilderen, met de plastic visjes spelen, al de speelhoekjes uittesten,... Het beviel zo hard dat hij niet meer mee naar huis wou. 'Klas van Zoon' zei hij fier.

    En mij beviel het ook. Het was heel fijn om het zo samen te ontdekken. Nu heb ik ook een goed zicht op hoe de dagen daar vanaf september zullen verlopen. De sfeer in die school is echt superrelax. De begeleidster valt enorm mee en zelfs de directrice kwam nog eens kijken in de klas. Er was ook een ander meisje en mama die normaal in juni hadden mogen instappen samen met Zoon en die ook pas in september gingen instappen. En blijkbaar hebben ze nog samen in de creche gezeten een tijdlang want die mama herinnerde zich plots Zoon "ha ja, ik herinner mij hem, dat was die felle die zo snel kon stappen". Haha. Yep, that's the one...

    Ik vond het echt super hoe alle ouders gewoon mee in de klas komen en eerst nog een tijdje met hun kind spelen eer ze weggaan. Het was wennen voor mij hoe iedereen daar gewoon de voornaam gebruikt ipv 'juf'. Het leek me daar gewoon echt supertof. Ik zie het helemaal zitten, dat kleuterhoofdstuk dat binnenkort zal starten...

  • Fluffymail

    Vandaag kreeg ik op het werk "fluffymail", door draagfanaten wel gekend; het ontvangen van een pakketje met een draagdoek. 

    002.JPG

    Ik ben super super super superhappy. Dit is de Lara Im Wunderland, een Limited Edition en dus héél moeilijk om te pakken te krijgen. Ik vond hem op de Draagdoekenmarkt op Facebook en van de superlieve Nederlandse van wie ik hem kocht, kreeg ik er zoals je kan zien nog drop (lekkerrrrr) en chocolade bij! Kan niet wachten om hem uit te testen met Dochterlief!!!

    Waarom dragen? Voor het gemak (handen vrij! geen lompe buggy!), omdat het supergoed is voor de ontwikkeling van je kindje, omdat het supergezellig is om te doen, duizend redenen. 

    Dit is ondertussen mijn vierde doek. Heb nog een ergo baby carrier (met gespen, hoef je niet te knopen), een langere doek en een ring sling. Zalig! Happy happy happy.

  • De tijd vliegt

    En al helemaal met twee kleine avonturiers in huis die bij wijze van spreken van week tot week veranderen. Even een samenraapsel van evoluties, klein en groot.

    Zoon is modebewust. Zucht. Regelmatig leg ik kleren voor hem klaar en dan weigert hij een bepaalde broek of T-shirt gewoon aan te doen. Niet nu mama, vind niet mooi, andere keer. Als ik hem zelf de kleren laat kiezen loopt hij er soms wel wat sjofel bij, een knalblauwe stoffen broek vandaag met een rood tshirt van in Sardinië, zijn favoriet momenteel, 't is een zicht. Hij is gewoon superopmerkzaam en hij zal het ook elke keer zien wanneer ik iets nieuw aan heb, een rokje aanheb, nieuwe oorbellen,... Of wanneer ik iets aandoe dat hij maar niks vindt.

    Zijn taal gaat nu echt aan een sneltreinvaart vooruit. Elke dag schrik ik gewoon omdat hij woorden of concepten doorheeft waar ik me nog niet aan had verwacht. Of zijn zinnen weer een beetje mooier en beter gebouwd zijn.

    We hebben het lang weekend gebruikt voor de potjestraining. Met luier aan kwamen we er niet en dus nu is het luier uit. Ook om naar de Colruyt te gaan, ook in de auto. Spannend, dat kan ik je wel zeggen. Want af en toe zijn er ongelukjes. De helft van de tijd gaat het goed, de andere helft is het kuisen. Toch bijt ik door en laat ik Zoon nu ook luiervrij naar de crèche gaan. Ik heb echt het gevoel dat hij het enkel zo gaat leren. Hij vindt een luier precies echt heel comfortabel en vraagt er soms naar, maar na elke stap voorwaarts vallen we precies terug als hij de luier mag aanhouden en ik mis die sprong voorwaarts. Hij is 2,5 en hij kàn het, volgens mij.

    Dochterlief is verzot op iPads, laptops en smartphones. Ze kan al goed achteruit schuiven op haar buik, vooruit lukte nog niet. Tot de iPad met Bumba erop op 1m van haar neus werd gezet. Op 30 seconden zat ze er met haar handjes aan. Ze stelt zich wat recht op haar armen en sleept dan haar onderlichaam vooruit. Superkoddig om zien.

    Ze zit nu al perfect rechtop. En kan van rechtop naar lig en terug. Ze trekt zich al op om te staan, heel af en toe. En ze staat mits ondersteuning heel graag op haar benen.

    Ze was exact 1 kilo bij op 6 weken. Ze drinkt ondertussen op bijna 8 maanden nog makkelijk 7 keer (allemaal bij mama) en krijgt daarnaast 50 tot 100g groenten en fruit.