• Onze meneer van bijna 2,5

    Zoon kan tegenwoordig zo koddige uitspraken doen.

    • Wanneer hij over iets verwonderd of boos is, "Wa's dat nu!". Bijvoorbeeld vanmorgen omdat het regende. Maar evengoed wanneer hij zijn bed in moet 's avonds en hij maakt zich heel kwaad.
    • "Grote broer is hier" wanneer zijn zusje triest is, variant "broertje is hier".
    • Wanneer hij iets niet wil: "Dat moet niet!". Eigenlijk bedoelt hij dan dat het niet mag, maar hij zegt dat dan met zoveel aandrang... Hilarisch.

    Vanavond mag hij voor het laatst naar Kind en Gezin.

    Normaal zou hij op 2 juni starten op school, maar na zeer lang wikken, wegen en twijfelen hebben we beslist om hem pas in september te laten starten. Voor die ene maand, dat geeft alleen maar verwarring. Ik ga eind juni wel al eens een paar uurtjes wennen met hem in zijn klasje, dat hij het toch al eens heeft gezien allemaal en dat hele concept 'school' iets concreter wordt.

    Pasen was een mega-hit. Hij heeft eitjes geraapt in de St Baafsabdij en bij de oma thuis en op ons koertje hadden de klokken ook een loopfiets gebracht. Hij is er al volledig mee weg.

    Hij klimt overal op en kijkt graag naar Mega Mindy, Kulderzipken en Shaun het schaap. Hij zingt en danst nog graag, zeker omdat zusje dan schaterlacht. Hij leest ook graag boekjes en speelt samen met ons spelletjes. Kuisen is nog altijd een van zijn grootste hobbies.

  • Mijn liefste Dochter (5)

    Dit ben jij op een half jaar:

    • favoriet speelgoed: broer! Je schatert het hardst als broer fratsen uithaalt (zingen, dansen, springen). Eender welk onderdeel van mama of papa om op te bijten.
    • ik kan al: een meter op mijn buikje achteruit schuiven en zitten zonder steun alhoewel ik na een paar minuutjes om durf vallen.
    • ik eet sinds een week groentenpap en ik vind het nog een klein beetje raar maar toch ook wel spannend, dat vast voedsel. 
    • vind ik niet leuk: ergens alleen neergezet worden als ik geen zin heb om alleen te spelen, dan mopper en klaag ik tot iemand mij weer oppakt. Broer die te wild is en mij een beetje zeer doet. Aangekleed worden.

    De platte baby is nu echt helemaal weg. Als we je op de speelmat leggen, bol je om en om dat het een lieve lust is. En vinden we je als we even niet kijken al eens een meter of twee verder. 

    Je laat heel goed merken wanneer je je verveelt of wanneer iets je niet aanstaat. Alleen spelen is er de laatste weken iets minder bij. Alhoewel je nog steeds een enorm goedlachse en vrolijke meid bent, lijk je soms last te hebben van iets en klaag je een dan beetje. Omdat je dan op alles bijt, denk ik dat je last hebt van tandjes, maar ondertussen is er nog geen enkel tandje te zien.

    Je kan al goed duidelijk maken wanneer je iets wil. De iPad van je nichtje. Het flesje van je broer. Mijn hand om in te knagen. Het eten op tafel. Je hebt aandacht voor je omgeving en interageert. Als je enthousiast bent, dan wapper je druk met alles wat je hebt (armpjes en beentjes). Je probeert te bewegen in de richting van wat je wil hebben. Je protesteert als het niet lukt.

    Het hardst moet je lachen om je broer. Je kan echt schuddebuiken van het lachen omdat die voor je danst en zingt, rondspringt en gekke toeren uithaalt. Je wordt overladen met kusjes. En soms ook al eens gekrabd of geknepen. Mateloos interessant zijn ook de honden. Je probeert steevast een oor te pakken te krijgen. Je vindt het ook erg leuk als ik je overlaad met kusjes op je wangetjes en giechelt dan luidop.

    's Nachts wordt je nog een keer of twee wakker om te drinken. Vorige week had je erg veel last van je verkoudheid en dan hielp het al eens om dicht bij mama in bed verder te slapen. Maar meestal slaap je flink in je eigen schommelwiegje, dat je nu overigens bijna ontgroeid bent. Je bedje staat al klaar aan de andere kant van ons bed. 's Morgens weet ik dat je wakker bent als ik je vrolijk hoor tateren. Meteen goed gezind, van de eerste seconde.

    In de crèche zeggen ze dat je zo hard op je broer lijkt. Ze zijn daar ook supertevreden over jou. Altijd vrolijk. Die ene keer dat je moest huilen omdat je weer een keer erg verkouden was, viel dat iedereen zo hard op dat ze uit bezorgdheid meteen ons opbelden.

    Een half jaar al ben jij het vrolijke middelpunt van ons bestaan. Een half jaar guitige lachjes. De liefste en vrolijkste meid die een mama zich kan wensen.

    Dikke kus,

    Je mama

  • Een half jaar

    Een half jaar is Dochterlief vandaag. Ik kan het moeilijk geloven hoe snel het allemaal weer gaat. Haar halve verjaardag is trouwens ook reden tot feest, want we hebben mijn ultieme doel gehaald: 6 maanden exclusief borstvoeding. Geen druppel kunstvoeding, geen schepje pap. Van 3 kilo naar 7 kilo puur op het beste wat ik haar kan geven. 

    Ik ben zo ontzettend fier op ons beidjes, dit doel is echt heel belangrijk voor mij. Bedankt aan mijn fantastische vroedvrouw en aan de mensen van LLL en de leuke groepen op Facebook en de mensen uit mijn omgeving die al eens een hart onder de riem kwamen steken op moeilijke momenten. Want een goede begeleiding is essentieel.

    En nu? Voor mij mag het nog doorgaan zo lang Dochterlief er zin in heeft. Wat mij betreft graag tot minimaal de eerste verjaardag, maar we zien wel.

    En nu ga ik eens een worteltje stomen voor haar eerste hapje vaste voeding, benieuwd wat ze daarvan gaat denken.

    borstvoeding

  • De pot op

    Iemand tips om een peuter vlot en snel op het potje te krijgen? Zoon mag over kleine twee maanden starten op school maar enkel als hij tegen dan zindelijk is. Hij draagt nu nog 99% van de tijd luiers. In de crèche laten ze hem met de groep meegaan op het potje, maar er gebeurt niets. Thuis hadden we dit weekend de eerste doorbraak, we vroegen of hij op het potje wou en hij deed flink een plasje. Ook bij oma thuis is het al gelukt. Hij krijgt dan een beloning als er iets in het potje zit... En natuurlijk een ton applaus en fiere (groot)ouders.

    Het probleem is vooral tijd. Met een baby en twee honden in huis en ik die 4/5e werk en de wederhelft voltijds en weekends die volgestouwd zijn met activiteiten buitenshuis, dus met pamper aan, komt het er gewoon niet van om eens enkele dagen lang door te zetten tot meneer (hopelijk) droog is. Wat ook maakt dat er geen tips zullen komen want we saboteren onszelf zo elke keer, vrees ik. Maar het leven is nu eenmaal zo. Ik kan moeilijk de zus even in de kast zetten, mijn job opzeggen of in het weekend niet meer naar de winkel gaan. Toch?

    Is 2 juni starten in de kleuterschool nog realistisch vraag ik me soms af. Misschien met de komende lange weekends in het vooruitzicht...

  • Weer ziek

    Onze meid is weer een beetje ziek. Gisteren kort na de middag met koorts en na veel huilen uit de creche gehaald en mee naar de dokter genomen door de wederhelft. Ze had al sinds woensdag redelijk wat koorts.

    Dokter kon niks speciaals vinden, enkel dat ze weer piept op de luchtwegen, dus weer aerosol. Dokter vroeg al of er rokers waren in de familie. Geen ene dus. Ik wijt het aan die verdomde RSV die we op 2 maanden hebben doorgemaakt... Vanmorgen was ze wel weer koortsvrij en ze hoest eigenlijk ook niet, alleen veel snotneusjes. Dus hopelijk is ze alweer aan het genezen.

  • 24 weken - het doel van 6 maanden exclusief borstvoeding komt stilaan in zicht

    Het is een strijd, genoeg kolven op het werk voor de 4 flesjes van 100ml die Dochterlief elke dag nodig heeft, maar voorlopig lukt het, soms met aanvulling uit de beperkte diepvriesvoorraad. Al 5.5 maand krijgt ze elke dag mama's melk en niets anders en dat geeft toch wel een heel fijn gevoel. En nog 5 opvangdagen te gaan en het doel van 6 maanden exclusief is bereikt. Dat moet lukken...

  • Tandjes?

    Keihard bijten op alles en liefst op haar en mijn vingers. Kwijlen. Diarree. Verhoging en vandaag koorts (tot 38.7°). Gedeeltelijk slapeloze nachten met jammeren en krijspartijen. Ik zie nog niets speciaal aan het tandvlees, maar dit zou volgens mij wel eens het eerste tandje kunnen zijn? Ik heb er echt geen idee van, want bij Zoon heeft geen enkel tandje ooit voor echt leed gezorgd, die stonden er gewoon plots, maar ik zie ook geen andere verklaring. En het weegt wel, de slapeloosheid en de zorgen! Nu, zo lang het 'maar' tandjes zijn en niks ernstig...