• Lieve Zoon (20)

    22 maanden al. Wauw...

    De afgelopen weken stonden helemaal in het teken van taal. Veel nieuwe woordjes, maar ook bouw je nu echt zinnen 'Zoon kuisen', 'of de variant op het thema 'Zoon proper maken', 'mama flesje halen', 'mama maken' wanneer er iets kapot is, 'mama soep eten', en ga zo maar door. Elke dag duiken nieuwe woorden, nieuwe combinaties, nieuwe zinnen op. We kunnen nu al echt conversaties houden en dat doe je dan ook van 's morgens tot 's avonds, tegenwoordig zelfs in je dromen.

    Het zijn misschien allemaal heel banale dingen, maar voor ons is elk nieuw woord een wonder. We prijzen je recht de hemel in en jij staat dan te blinken van fierheid. En wij stiekem ook. Zie je daar die slimme jongen, dat is de mijne. Oversentimenteel moederhart, je moet het me vergeven...

    Je zit supergoed in je vel en dat maakt ons enorm blij. Ook in de creche horen we tegenwoordig alleen goeie dingen. Je bent de leider van de kuisploeg die de andere kindjes aanstuurt. Je bent zo lief geworden voor de babietjes. Je bent zo groot geworden en zo hard vooruit gegaan. Hun woorden he, niet de mijne.

    Je houdt tegenwoordig van boekjes lezen, weer iets nieuw, maar toch nog meer van naar Kaatje en Piet Piraat kijken op tv of van heel druk spelen en kuisen, liefst met water. VEEL water mama. Alles moet veel zijn, tegenwoordig. Al kan je ook heel schattig 'nog beetje' vragen...

    Gisteren was het een van de laatste zomerse dagen en je hebt nogal wat afgespeeld in de tuin van oma, met je twee grote nichtjes. Je kan sinds een week of twee koprollen maken en hebt er dus meteen zo'n tweehonderd gedaan in het gras. Je was ook gefascineerd door de buik van de nichtjes. Ik vermoed omdat mama's buik ondertussen zo gigantisch is geworden dat het je begint op te vallen. Je moet elke dag een paar keer komen kijken en dan leg je je hoofdje erop. Je weet dat daar een baby zit, maar ik betwijfel of je weet wat dat dan allemaal betekent... Want over een maand ben jij niet meer enig kind, maar grote broer, toch weer een hele uitdaging... Benieuwd dus of bij onze volgende maandbrief dat al het geval zal zijn... 

  • Taalontwikkeling begint van de grond te komen

    Op 21, bijna 22 maanden merken we plots een enorme vooruitgang qua taal. Niet dat Zoon perfect praat, dat nog lang niet, maar er beginnen toch enige veranderingen duidelijk te worden.

    Zo worden 3-woordzinnen de standaard. Tot voor kort werd ik elke ochtend gewekt met 'mama flesje', van't weekend was het plots 'mama flesje maken'. Maar een woordje erbij maar toch een wereld van verschil.

    Zoon heeft zich ontpopt tot een spraakwaterval, zijn mondje staat letterlijk van de ganse dag niet stil. Overal heeft hij commentaar op. Soms is het gewoon alle woorden opnoemen die hij kent, om zichzelf te horen spreken. Maar vaak heeft het echt betrekking om de dingen in zijn omgeving.

    Zijn woordenschat breidt ook enorm uit. De articulatie is verre van perfect, maar we horen steeds meer woordjes hun intrede doen. Naast auto is er nu ook bus en als wij een vrachtwagen benoemen gaat hij dat ook proberen nazeggen. Het wasmachine benoemde hij dit weekend volledig uit zichzelf als 'machien'. Hij kent vies en vuil en weet dat die dingen hetzelfde betekenen. Hij ging een bakkerij binnen waar hij nog maar 1 keer ervoor was geweest en benoemde dit direct als 'bakker',...

    En zondag sloeg hij iedereen rond tafel met verstomming toen er ineens een 4-woordzin was. Sindsdien niet meer, hoor. Maar chocolade is dus een heel krachtige motivator voor hem, blijkbaar. Van wie zou hij dat hebben... Ik was een praline aan het snoepen, niet voor hem bestemd, dus werd de schaal snelsnel verstopt op de kast. Maar hij had het gezien, kroop op mijn schoot, wees naar de kast met de pralines en zei dan vol overtuiging 'Zoon choco daar HAM!'. Wat toch aan duidelijkheid over zijn bedoelingen niets te wensen overliet...

  • 34 weken echo

    Drukke dag gehad donderdag. Eerst naar Bolle Buik om onze geboortelijst te leggen en dan ineens door om precies op tijd (ondanks de gebruikelijke files op dat uur en het feit dat we veel te laat vertrokken waren) in het ziekenhuis aan te komen voor de maandelijkse check-up bij de gyn.

    Zo'n controle is toch altijd een beetje spannend, zeker omdat ik me de laatste weken geregeld niet goed tot redelijk belabberd heb gevoeld, maar gelukkig zijn zowel nr 2 als ikzelf weer helemaal goedgekeurd. Het was weer een supersnelle echo; niets van meting of schatting, da's blijkbaar voor volgende keer, maar gyn was op zich uiterst tevreden met de groei, we hebben een handje en een voetje zien passeren op het scherm en alles was zoals het hoorde te zijn. 

    Ondertussen lijkt mijn buik echt de maximaal mogelijke omvang bereikt te hebben en dat op nog meer dan een maand te gaan, oh boy...

  • 33 weken - nog altijd mottig

    Vorige week was weer iet of wat normaal qua kwalen en energiepijl, maar sinds eind vorige week zit ik er weer wat door. Vrijdag echt zitten sterven toen ik samen met Zoon thuis was en om 21u al gaan slapen. Zaterdagvoormiddag weer geen knip waard, de namiddag ging het nog half. En zondag zo mottig in mijn vel dat ik gewoon op een bepaald moment mijn bed ben ingekropen en meteen als een blok in slaap viel. Heb nood aan rust, zowel fysiek als mentaal, zo voelt het toch. Maar met de laatste werkweken die tot aan de nok volgepland staan met vorming volgen en geven, vergaderen, functioneringsgesprek en enkele belangrijke deadlines en een geweldig fijne Zoon die de hele dag van 'mama mama mama' doet en me aan mijn hand de wereld rondsleept komt dat er bepaald niet van.

    Echt fysiek zijn de kwalen niet, 't is gewoon een algemeen slecht gevoel van totaal op zijn...

    Gelukkig mag ik donderdag op controle. Ik vermoed dat het mij slap en mottig voelen een pak draaglijker zal zijn als nog eens bevestigd wordt dat met nr 2 alles wel degelijk prima gaat. Het zijn de laatste loodjes, het hoort erbij,...

    Ook donderdag hebben we afspraak in een klein winkeltje waar we onze geboortelijst gaan leggen. Voor nr 1 lag die in Dreambaby, ontzettend content van (geen gezever, geen gedoe, weinig regels, veel vrijheid, mooie prijzen) maar er zijn niet echt nog veel dingen die we broodnodig hebben dus vermoed dat het nu gewoon leuke dingen, kledij en een paar nuttige dingen gaan zijn voor beide kindjes. En dan ben je denk ik toch beter af in een leuke boetiek waar ze alle merkjes van kinderkledij hebben die ik graag zie.

    Ik ben te slap om te bloggen, haha, ga het dus hierbij laten. Proberen nog wat werk van mijn to do lijst te schrappen, goed voor die mentale rust weet je wel.

  • Als blikken konden doden

    Zoon is tegenwoordig hilarisch. Hij kan énorm boos kijken. Zo echt met bliksem in zijn ogen, wenkbrauwen naar beneden getrokken, een verbeten trek rond zijn mond. Vernietigend. 

    Maar ook wel ontzettend grappig, bij zo'n uk van 21 maanden oud. Temeer omdat hij tegenwoordig zo vaak boos is dat wij soms niet eens weten wat we nu weer verkeerd gedaan hebben. Het zit 'em soms in ontzettend kleine dingen, zoals drinken uit een van zijn plastic bekers of hem helpen voor hij het vraagt. Of gewoon op de verkeerde plaats staan heb ik de indruk.

    In elk geval is zijn persoon en zijn bezit tegenwoordig ontzettend belangrijk en wordt het minste dan ook ervaren als een aanslag op zijn persoontje. Waarna hij je dus staat dood te bliksemen met zijn ogen. 

    Wel lief vond ik het toen hij mij vanmorgen in de crèche bleef bestempelen als MIJN mama en zo heel kwaad mij van de andere kindjes afschermde.

    Het praten komt nu echt op dreef. Hij tettert de ganse dag door. Al is niet alles even verstaanbaar. Maar het is geweldig om dat zo te zien ontluiken, nieuwe woordjes, woordjes aan elkaar rijgen tot zinnen,...