• 19 weken

    Jep, het is zo ver, gisteren wou ik een jeans dragen die ik al enkele weken niet meer uit de kast had gehaald en ze ging in de verste verten niet meer dicht. Ok, het was een maatje 27 en mijn 28's passen nog, maar ik moet toegeven dat ook die krapper en krapper worden. Volgens de weegschaal vanmorgen ben ik dan ook al 2.5 kilo bijgekomen. Geen ramp voor de 4,5 maand die ik ver ben vermoed ik, maar ik zou misschien toch wat meer op mijn eten moeten letten. Het probleem is dat ik altijd honger heb. De hele dag door. Gelukkig is het 'lente' en kan ik bergen fruit eten, maar zoals tijdens mijn vorige zwangerschap heb ik ook een enorme trek in zoet...

    Vandaag dus voor het eerst een zwangerschapsjeans aan. Gemengde gevoelens, die zijn toch lang niet zo 'stylish' als mijn andere jeans (kan ook niet voor die prijs) maar het zit toch wel behoorlijk relax, zo geen afgeknelde buik meer... Moest het nu eens écht lente worden he, dan kan ik mijn ruimere collectie zwangerschapsrokjes en -kleedjes aan!!

    Voor de rest alles prima. Ik voel nr 2 goed bewegen, langs de buitenkant is er wel nog niks merkbaar dus de wederhelft zal nog enkele weken geduld moeten oefenen. 

    Wanneer we vragen 'waar is de baby' drukt Zoon enthousiast op mijn navel, maar vrees echt dat hij de navel bedoelt en niet de inhoud van de buik ;-)

  • 18 weken

    Ik weet niet wat de mini vandaag heeft maar rondploppen dat die doet. Ben nu 18,5 week en voel hem het laatste uur continu bewegen. Zou de reep chocola een suikeroverdrive geven daarbinnen... Wel leuk, natuurlijk. Dit is toch de beste periode van de zwangerschap, redelijk wat energie, fit, geen klachten en toch zichtbaar en voelbaar zwanger. Love it. Zoon is vandaag ook superflink, weer even geen spoor meer van de koppigheidsfase. Alhoewel. Ik legde hem in bed voor zijn middagdut en normaal slaapt die dan binnen de paar minuten. Vandaag heeft hij anderhalf uur gezongen, gepraat, gespeeld. Pas op, niet geweend he, maar slapen was het toch ook niet...

  • Vraag: wanneer bleven jullie thuis?

    Wanneer bleven jullie thuis in zwangerschapsverlof?

    Bij Zoon nam ik de wettelijk verplichte 1 week, vanuit de optiek zoveel mogelijk tijd hebben met de baby eens die geboren is. Wat ik niet wist is dat baby in kwestie 5 dagen te vroeg zou geboren worden en ik mijn ene week kwijt zou zijn. Wat ik ook niet wist is hoe zwaar die laatste weken zijn. Gelukkig heb ik de week voor mijn week prénatale rust nog een week gewoon verlof opgenomen en op die manier was ik uiteindelijk 9 dagen voor de bevalling thuis. Wat nog steeds krap was, helemaak uitgerust ben ik niet aan het avontuur begonnen en dat heb ik gevoeld...

    Het tweede punt is wanneer start je met de crèche? Zoon is op 3 maanden en 10 dagen gestart en die was daar toen nét rijp voor. Net. Waardoor ik het voornemen had, komt er ooit een tweede, dan blijf ik thuis tot die 4 maanden oud is.

    Nu zijn mijn twee voornemens precies niet te rijmen, langer thuis voor de bevalling is sneller gaan werken. Nu we 1 maand extra ouderschapsverlof krijgen, ga ik die ene maand wel opnemen na de bevalling. Maar ik wil ook niet veel langer thuiszitten dan die 4 maanden want ik word serieus zot van thuiszitten en terug kunnen gaan werken was in de vorige kraamperiode mijn mentale redding.

    Cijferen dus. 

    Scenario 1: 3 weken op voorhand thuis, baby 2 net geen 4 maanden oud bij werkhervatting. Iets te krap die 3 weken? Aanvullen met verlof lijkt helaas niet echt een optie want dat is nu al bijna op en wat niet op is, is reeds ingepland voor andere doelen.

    Scenario 2: mezelf 'verwennen' en een maand voor de bevalling thuisblijven. Een tweede baby is een pak zwaarder dan een eerste want wordt gecombineerd met hyperactieve peuter volop in de koppigheidsfase. Dus meer rust nodig. Maar dan moet ik weer gaan werken als nr 2 amper 3,5 maanden is. Kan dan eventueel een dag of 2 van mijn nieuw verlof oppakken en zo nog een half weekje winnen?

    Hoe pakten jullie dit aan? Tips en suggesties?

  • Knuffel!

    Zoon is een echt papa's kindje en bovendien een onafhankelijke vrijbuiter. Groot was dan ook mijn verbazing toen ik hem gisteren toen we hem bij oma gingen ophalen hem uit de eetstoel moest nemen en hij me minutenlang aan mij vastklampte, superstevig en daarbij zijn hoofdje eerst tegen mijn borstkas en dan tegen mijn wang begroef en me kusjes gaf. Nooit eerder meegemaakt, op anderhalf jaar tijd. En al moet ik nu weer anderhalf jaar wachten op zo'n megaknuffel, dat maakt niet uit, ik blijf in de zevende hemel...

  • Lieve Zoon (17)

    Anderhalf jaar. Om de een of andere reden voelt dit weer aan als een mijlpaal. Volgens Kind en Gezin ben je nu officieel een peuter. En of. Je bent zelfs al begonnen aan de beruchte peuterpuberteit.

    Het leven ziet er weer helemaal anders uit bij ons thuis. Je melk uit een flesje drinken elke ochtend en avond is steeds minder een succes. Vroeger een knuffelmoment, tegenwoordig drinkt je vaak zelf, of helemaal niet. Af en toe kruipt je nog op schoot voor een flesje, vooral 's avonds laat vlak voor je gaat slapen. Maar evenvaak wil je het allemaal zelf doen.

    Zelf flesje drinken, zelf eten (al heel lang), zelf overal op klimmen, zelf wandelen in plaats van in de buggy te zitten, zelf je tanden poetsen, met de honden gaan wandelen. Willen wij je helpen, dan is een woede-aanval al eens het resultaat. En dan bedoel ik met alles erop en eraan; je op de grond laten vallen en brullen. Dan mogen we niet in jouw buurt komt. Tot je beslist dat je weer vrede komt sluiten. Zelf.

    Dat maakt het niet altijd makkelijk. Soms mogen we helpen, soms moeten wij het doen en soms mogen we niet in je buurt komen. En dat kan veranderen van minuut tot minuut. Je hebt weinig geduld met ons, lieve jongen. En daardoor verliezen wij ook al eens ons geduld. En voelen we ons superschuldig achteraf. De emoties durven al eens hoog oplopen tegenwoordig, langs alle kanten. 

    Maar een peuter als jij in huis, dat is ook dolle pret. Nu je stilaan echt begint te praten, staat je mondje niet stil. Je kan elke week meer woordjes zeggen. En je lijkt soms al alles te verstaan. Waardoor wij weer zo fier als een gieter zijn.

    Er is al zoveel dat jij kan! Je helpt de tafel dekken en afruimen, je ruimt het huis op en gooit vanalles in de vuilbak, je sorteert en kent feilloos het verschil tussen vuil, PMD en GFT, zijt maar zeker. Je ruimt je speelgoed op, al maak je altijd meer en sneller rommel dan je kan opruimen. Je eet geen baby-eten meer maar gewoon eten zoals mama en papa. We spelen samen en halen grapjes uit met elkaar, waarop jij het huis bij elkaar schatert en we niet anders kunnen dan meegieren. Want je hebt een gevoel voor humor als geen ander, lieve Zoon.

    Je bent ook niet te foppen. Proberen wij jou iets anders te laten eten dan wijzelf eten, dan heb je ons altijd door en eis je je deel. 

    Je papa en ik zeggen tegenwoordig vaak tegen elkaar 'Wat is hij al groot geworden' en 'wat gaat dat toch snel'. Waarop jij ons weer totaal overvalt en iets doet wat je een week geleden nog niet kon. Je kan zo intens en druk bezig zijn met dingen, zo serieus en geconcentreerd... Het babietje is ver, ver weg. We kregen een karaktervol klein ventje in de plaats, heel erg aanwezig in ons huis, vol levensvreugde, vol energie, gretig om te leren en te ontdekken.

    Al anderhalf jaar gaan we met ons drietjes samen op avontuur, dag na dag. Elke dag anders, elke dag een verrassing. Ik ben zo benieuwd naar wat de komende weken, maanden en jaren nog gaan brengen. Er staat ons zoveel te wachten... Op vakantie met oma en opa deze zomer, een broertje of zusje erbij in het najaar, volgend jaar naar school,... Maar jij houdt wel van een uitdaging, heb ik de indruk, komt wel goed.

    Dikke knuffel,

    Je mama

  • Koortsig ventje

    Zoon heeft sinds maandagavond koorts. 38° 's morgens, 39° voor het slapengaan. Hij is ook ietsje stiller dan anders en eet iets minder. Maar niks echt opvallend, hij kan evengoed twee uur lang supercontent en intensief zitten spelen. Ook geen echte symptomen, zelfs geen snotneus.

    Wat doe je er dan mee?

    Gelukkig is dinsdag standaard oma-dag dus dan stelde de vraag zich niet. Maar vanmorgen stond ik daar: naar de crèche of niet. Hij is niet echt ziek. Maar toch wel koorts. En hij heeft er ergens wel last van. Want Zoon is er eentje die gerust 38° koorts kan hebben zonder dat je daar qua gedrag ook maar iets aan merkt. Dan laat ik hem naar de crèche gaan. Maar nu, als hij toch wat slapper is...?

    Mijn moederhart zegt: thuishouden. Mijn werk-ik zegt: andere oplossing zoeken want met de vele afwezige collega's is het anders dikke miserie voor de mensen die er wel zijn en dat wil ik hen niet aandoen. Bovendien zijn er maar een zeer beperkt aantal dagen sociaal verlof per jaar en mijn gewoon verlof is ook zo goed als volledig besteed of ingepland. De wederhelft zit al in Brussel. Mijn mama is er niet meer. De schoonmama woont op 20' rijden (als er geen file is tenminste) maar heeft dinsdag dus al op hem gepast en gaat hem toevallig ook al dit weekend opvangen.

    Uiteindelijk is de schoonmama hem dan komen halen (ik kan hem niet eens brengen wegens geen auto), in de file gestaan, het was 10u eer ze samen de deur uitgingen. Maar toch, oef.

    Is dit een bekend scenario? Waarschijnlijk wel?

  • 16 weken - vroedvrouw

    Op 16 weken geen echo en geen gyn in mijn ziekenhuis maar een controle door de vroedvrouw. Dat ging zeer vlot, direct het hartje gevonden met de doppler, zalig. Wel een heel lage bloeddruk, 9 over 6, maar dat had ik zelf ook al gevoeld.

    Voor de rest een gezellige babbel, aangezien ik mij het meeste van bevalling en kraamtijd nog wel vrij goed herinner van bij Zoon. Het leuke is dat de verlosafdeling net enkele weken klaar is na een grote renovatie, deze keer geen oubollige klinische kamer zonder van die leuke dingen zoals een bad of een zitbal en niet meer moeten verhuizen van een arbeids- naar een verloskamer. Jipie.

    Ondertussen voel ik elke dag duidelijk ons klein ukje bewegen. Ben ontzettend moe en lig er vaak om 22u 's avonds al in, maar voel me toch ook wel vitaal. En eet gelijk een paard...