• 13 maanden

    • Aantal tanden: 12 
    • favoriete activiteit: 
      • ergens op klauteren: op speelgoed, proberen in de zetel te raken, een doos aanslepen en die gebruiken om ergens op te gaan staan.
      • dingen rondslepen, hoe zwaarder hoe liever, zoals dozen, emmers, pakken pampers,...
      • rennen in plaats van te stappen
      • de wipper als trampoline gebruiken
      • heel hard schateren
      • stofzuigen, swifferen, borstelen
      • opruimen, dingen ergens in of uithalen
    • nieuwe dingen die ik kan:
      • mijn twee handjes gebruiken om de vaatwas te helpen leegmaken of blokjes in een doos te stoppen
      • cirkelvormige blokjes zonder hulp in de blokjesdoos stoppen. Vierkanten en halve cirkels lukt ook al een beetje.
      • ZELF GROENTEN- EN FRUITPRAK ETEN MET MIJN LEPEL
      • zelf op de wheelybug klauteren maar nog niet echt ermee rijden
      • achteruit stappen, moonwalken zoals Michael
    • mijn minder goeie kanten
      • ik durf nog altijd bijtdagjes hebben, of nijpdagjes
      • soms slaap ik geweldig goed maar soms sta ik al eens om 4u op. Of weiger ik een middagdutje te doen en blijf ik 8u aan een stuk wakker waardoor ik hyperdehyper word
      • ik haat kleren en pampers aan en uitdoen en neusje spoelen vind ik gruwelijk

  • Keuzes

    Gisteren kreeg meneertje weer eens post op zijn naam. Wonderlijk toch, die krijgt post als Jongeheer x sinds hij enkele weken oud is.

    Deze keer een grote envelop van de Vlaamse overheid met daarin de hele uitleg over de aanmeldingsprocedure voor de kleuterscholen in Gent. Vanaf 1 februari kunnen we aanmelden. Zoon zal dan 1 jaar en 2 maanden zijn. Nog bijna anderhalf jaar dus eer hij zijn broeken mag beginnen verslijten op de schoolbanken. Zoals eerder gezegd zijn we hier al wel een tijdje mee bezig en hebben we al een school bezocht en zouden we eigenlijk gewoon daar willen inschrijven. Het is qua afstand de tweede dichtstbijzijnde en we hadden er direct een goed gevoel bij. Allez, ik toch, de wederhelft had nog wat overtuiging nodig.

    Maar in een stad als Gent moet je dus snel keuzes maken. De crèche legden we vast toen ik 8 weken zwanger was. Best raar, daar op bezoek gaan terwijl je je er nog niet zwanger uitziet, je nog niet eens zwanger vóelt. Maar de zekerheid dat Zoon daar een plekje had terwijl de zoektocht naar opvang in Gent soms behoorlijk zwaar kan zijn, gaf me redelijk wat mentale rust. Wat toch een goed iets is als je zwanger bent. En daarbuiten eigenlijk ook.

    Ik ben nog altijd doodcontent van die crèche trouwens. Het zal veruit de duurste van Gent zijn (35€ per dag) maar voor die absurde prijs doen ze wel behoorlijk veel terug. Ik breng en haal hem op zeer onregelmatige uren, wat toch wel wat een beeld geeft van hoe het er daar aantoe gaat. De verzorgsters zijn écht gek op de kindjes, de sfeer is echt onzettend fijn. Ze krijgen eten dat ter plekke vers wordt bereid, allemaal bio bovendien. Zoon heeft er soep leren eten en belegde boterhammen. Regelmatig doen ze steeds andere activiteiten, zelfs bij de babies van enkele maanden oud, dingen met muziek, kleur, beweging,... De peuters trekken al eens naar buiten met het openbaar vervoer of gezellig in de bakfiets. Er is aandacht voor het karakter en de noden van elk kind. Ze spelen buiten, zelfs soms in de winter. Ze maken kennis met allerlei kleine kriebeldiertjes. Ze werken rond thema's. Ze mogen naar hartelust ontdekken.

    Ook als er iets niet goed is, krijg je het te horen als ouder. Zoals vandaag, toen bleek dat Zoon 5 kindjes heeft gebeten en nog hard ook. Oeps. Af en toe krijgt hij dat dus he, dat bijten. Gelukkig niet vaak. Niet makkelijk om aan te pakken want als hij dat bij mij doet en ik maak me 'kwaad' en probeer duidelijk te maken dat het niet ok is, begint meneer keihard te schateren... Typisch zeker...

  • Twee handjes tegelijk

    Zoon helpt graag in het huishouden. Zijn favoriete speeltjes zijn tegenwoordig de stofzuiger en de aftrekker of schuurborstel, waar hij driftig vegend mee het huis rondgaat. Ook in de crèche staat hij vaak te poetsen met een klein swiffertje. Of hij haalt luiers/blokjes/... gerief ergens uit om ze daarna weer netjes op te ruimen waar ze thuishoren. Zijn leeg flesje steekt hij in de microgolf of in de kast of schuif. De traphekjes wil hij zelf dichtdoen. Alles moet netjes zoals het hoort.

    Ook bij het legen van de vaatwas krijgen wij tegenwoordig altijd assistentie. We laten hem het bestekmandje doen, wegens daar amper kans om iets te breken. Eerst deed hij het rustig aan, 1 handje voor 1 lepeltje. Als hij het dan aan mij geeft om in de schuif te leggen, zegt hij zo heel fier 'da!'.
    Sinds een week of twee neemt hij al eens twee dingen in dat ene handje. Waardoor ik niet kan volgen en de dingen al eens op de grond kletteren, soms ook omdat hij te snel gaat.

    En gisterenavond, toen begon hij plots met zijn twee handjes simultaan het bestekmandje te legen. Zo koddig om te zien, weer een klein stapje vooruit.

  • Niet in zijn haak

    Een helse morgen gehad. Eerst een helse nacht, de tweede op rij bovendien. Zoon om 20u braaf gaan slapen maar dan van 21u tot 23u krijsen en dan nog heel onrustig bij ons in bed liggen woelen tot ik hem omstreeks 3u eindelijk in zijn eigen bedje kon leggen. Ook slijmen opgegeven. Hij had precies krampen, hij probeerde de hele tijd te slapen maar begon dan met zijn hele lijfje te bewegen en te jammeren/huilen/krijsen.

    Vanmorgen om 7u45 eruit en direct spel, maar 100ml willen drinken, meteen weer een ferme slok teruggeven op mijn kleren, ondertussen ontdekken dat de body, pijama en slaapzak met iets anders volhangen, tik tak nog 10 minuten eer we naar de crèche moeten vertrekken als ik mijn trein nog wil halen. Door de sneeuw naar de crèche, mannetje afgezet en begon te huilen van zodra ik hem neerzette, wou bij mij blijven. En dat terwijl hij net vandaag naar de peutergroep verhuist :-( Het was met een loodzwaar hart dat ik hem er huilend achterliet.

    Hij is al sinds zondag niet in zijn haak, weinig eten, al eens braken of teruggeven, wat diarree, huilerig, hangerig,... Maar geen koorts. Dus kan ik toch moeilijk thuisblijven... Denk niet dat een dokter momenteel veel zou kunnen doen.

  • 12 maanden vaccin - peutergroep - school

    Dinsdag Kind en Gezin gehad. Zoon blijft zijn curve volgen (p10), het blijft een lilliputtertje dus maar dokter noch verpleegster maakte daar een opmerking over, alles goed volgens hen. We gaan nu toch eindelijk naar de 9 kilo (8,8 kilo) en meneer is 73 cm groot. Ze waren allemaal onder de indruk van zijn loopkunsten, hij drentelde in zijn pamper het hele bureau vrolijk rond. Bij het eerste spuitje heeft hij geen kik gegeven, de gemene BofMazelenRubella spuit moest hij toch 30 seconden zijn keelgat open zetten.

    De dag nadien dan even wat koorts en sindsdien is hij niet helemaal in de haak. Paar keer overgegeven, zeer onrustige nacht vannacht en vandaag wat klageriger dan anders. Maar of het door de vaccinatie is of gewoon het zoveelste virus weet ik ook niet.

    Morgen een grote dag, Zoon stapt over van de baby naar de peutergroep. Doorgaans doen ze dan in zijn kribbe een maand of twee later, maar hij is de afgelopen weken op zijn eigen initiatief al een paar keer bij de peuters gaan spelen, hij lijkt er klaar voor. Alleen zijn die grote kindjes soms wat druk en dan kwam hij op adem in de rustige babygroep.

    Donderdag kregen we een rondleiding door een leefschool in de buurt van de directrice. Ik was meteen verkocht. Een supergezellige school met grote, lichte klassen en een heel fijne sfeer. Ongedwongen, bruisend, open. Geen te grote school ook, iets meer dan 200 leerlingen kleuter en basisschool in totaal, ik vind dat niet overdreven veel voor een stadsschool, denk dat de school uit mijn jeugd op den buiten ongeveer even groot was.
    Hoe meer de directrice vertelde over hun project en visie, hoe enthousiaster ik werd. Waarom waren de scholen in onze jeugd niet zo open en creatief... Het was vroeger wel een kampeerschool, dus het is niet gezegd dat we er een plekje kunnen veroveren, maar we leven op hoop. En in januari gaan we nog twee andere scholen bekijken tijdens infomomenten. Maar zo'n persoonlijke rondleiding, dan kan je de sfeer echt wel goed opsnuiven... 

    Oh, en als ik zeg dat Zoon loopt, mag je dat letterlijk nemen. Hij stapt niet meer, hij rent echt. En al vrij goed. Hij gebruikt zijn wipper ook als trampoline (levensgevaarlijk). Heb de directrice al gewaarschuwd dat het een fysiek ingesteld kereltje lijkt te zijn ;-)