• 26 weken

    Net terug van Kind en Gezin en Zoon is weer goedgekeurd. Qua gewicht volgt hij mooi de p10 curve, 7 kilo weegt hij nu. Qua lengte was hij zelfs meer gegroeid dan verwacht, van 62 naar 67cm en dus van p10 geklommen tot over de p25. Het was ook check-up van de motoriek en hoe hevig hij normaal is, zo stilletjes was hij op het kussen bij de verpleegster. Hij lag de hele tijd te kijken maar wou naar niemand lachen en bewoog ook maar één handje. Typisch, voor een publiek geen performance. Die vreemdenangst begint precies de kop op te steken. Maar ik verzekerde de verpleegster dat hij thuis wel beide handjes gebruikt en voor de rest deed hij alles prima. Blijkbaar moet hij pas kunnen rollen op 9 maanden en hij doet het nu al, sinds enkele dagen ook van rug naar buik. En maandag ging hij zelfs een cm of 15 vooruit als hij kroop. Wel nog op zijn buikje maar he, er zat beweging in.

    Hij heeft net een portie bloemkool-broccoli-wortel-aardappel verorberd en vanavond krijgt hij ook nog een fruitpapje. Sinds deze week krijgt hij in de crèche dus fruitpap en groentenpap. Vorig weekend en het weekend daarvoor heeft hij ook al wat fruitpap gegeten en nu dus sinds maandag elke dag. Het gaat goed. De eerste happen keek hij een beetje raar maar hij at van de eerste keer 50g op. Appel en banaan meestal en een keertje appel-meloen. Straks eens de appel vervangen door peer.

    Vorig weekend was sprongetjesweekend... Twee helse nachten op rij. Vrijdagnacht van 1 tot 4u niet willen slapen. Niks was goed, enkel als ik ermee rondliep stopte hij met wenen. Zelfs bij ons in bed liggen of op mijn buik in de zetel zitten werd meteen afgekeurd. Om gek te worden. Zelfs eten hielp niks. En dan zaterdagnacht begon weer hetzelfde maar toen was het OK als hij in bed mocht slapen, tussen ons in, terwijl ieder een handje vasthield. Ik heb dus de ganse nacht geslapen met zijn knuistje in het mijne. Geweldig schattig, maar echt diep slapen durf je toch niet.

    Het was al een maand aan de gang, dat slechter slapen, maar vorig weekend was toch het hoogtepunt, of dieptepunt beter gezegd. En dan, zo plots als het gekomen was, was het ook weer weg. Hij werd 6 maanden en sliep weer door. En langer dan ooit tevoren. Zo viel de voorlaatste voeding van 22 of 23u al eens weg en maakte dan geen enkel verschil qua uur van wakker worden 's morgens. Dus veranderde onze routine weer wat. Ik probeer nu de laatste voeding tegen 21u te geven en dan wiegje in en slapen tot 7u de volgende ochtend. Super he... Valt de voeding al om 19u, dan maak ik hem nog eens wakker voor een extra drinkbeurt om 22u.

    We zaten stabiel op 6 voedingen, maar sinds de eerste voeding 's morgens weer opgeschoven is van 4u naar 7u en de laatste 's avonds wat is vervroegd én hij ipv 3u 3u30 à4u tussen de voedingen laat, zitten we nu op 5 voedingen, perfect voor zijn leeftijd denk ik.

    Toen ik hem op drie maanden naar de crèche begon te brengen, moest ik hem 's morgens echt wekken voor zijn eerste voeding. Op 5 maanden stopte hij dan plotsklaps met nachten door te slapen en voerde hij al eens een echte nachtvoeding in en vevroegde de eerste voeding naar ergens tussen 4 en 6 uur, waardoor hij voor de crèche soms al twee keer had gegeten. En pal op zes maanden sliep hij weer langer door. Vreemd toch he allemaal. Maar mij hoor je niet klagen hoor. Hoe beter zijn slapen 's nachts en de dutjes overdag vlotten, hoe beter in zijn vel hij zit, hoe minder huilen en zagen en hoe meer plezier voor iedereen...

  • Veeleisend

    Bij het afhalen van Zoon vanavond vertelt een van de verzorgsters nog eens dat ons kereltje toch wel van aandacht geniet, om het eufemistisch te stellen. Krijgen andere kindjes aandacht en hij even niet, dan maakt hij zich enorm kwaad. Tot het puntje van zijn neus, dat al sinds zijn tweede levensmaand ofzo nogal blauw ziet, helemaal paars is geworden. Paars van colère dus. Pak je hem dan op en geef je hem aandacht, dan krijg je direct een big smile, natuurlijk...

  • 24 weken

    Over twee weken wordt Zoon zes maanden. Is dat nu enkel in mijn hoofd zo'n magische grens of ervaren nog andere mensen dat zo? In elk geval klinkt het enorm groot in mijn oren, 'zes maanden', een half jaar!! Er is op die bijna zes maanden ook al zo ontzettend veel veranderd. Even een kleine update dus!

    Zoon lijkt me nog altijd klein en fijn maar is toch duidelijk gegroeid de afgelopen maand. Benieuwd naar de volgende weging bij Kind en Gezin binnen twee weken. Qua kledij draagt hij nu maat 62, wat 2 tot 4 maanden is volgens sommige merken, andere houden het op 3 tot 6 maanden wat meer bij Zoon aansluit.

    Hij eet nu al meer dan een maand groentenpap. In de crèche elke dag wortelpuree, thuis eigen creaties met naast wortel ook broccoli (geen succes), bloemkool, venkel en zoete aardappel. En al een keer of twee een kant-en-klaar potje groentenpap en dat viel enorm in de smaak. Hij is enorm zot van zijn groentenpap en op enkele minuten tijd lepelen we vlot 200 en in de crèche zelfs tot 300g binnen. Hij wil ook alles wat mama en papa zelf binnenlepelen proeven en wordt boos als wij bij etenstijd zelf eten voor hij eet, dan gaat dat mondje open bij elke lepel die hij ziet voorbijkomen...

    Vandaag weer een sleutelmoment want vanaf vandaag krijgt hij het gewone weekmenu in de crèche, dus elke dag iets anders. Vandaag beetje pech, broccoli en quinoa, benieuwd of de broccoli vandaag wel binnengaat...

    Van't weekend heeft hij een miniem brokje banaan geproefd van de Wederhelft en dat beviel duidelijk maar we zijn nog niet echt gestart met fruitpap.

    Hij leert stilaan zelfstandig zitten. Op de speelmat raakt hij liggen snel beu en dan zit hij tussen onze benen te spelen, waarbij een klein beetje steun bijvoorbeeld van onze benen of handen aan zijn middel of benen genoeg is. Ook recht proberen staan en zich daarbij vastklemmen aan de bogen van de speelmat is nog steeds een hit. En af en toe draaien van buik naar rug gaat ook al een pak gecontroleerder dan de salto mortale van het begin.

    Een maand ofzo geleden is hij helaas gestopt met doorslapen. Eerst dacht ik dat het gewoon enkele moeilijke dagen zouden zijn want vanaf ongeveer 2 maanden sliep hij 8u en langer aan een stuk, maar nu een maand verder slaapt hij nog altijd niet opnieuw door. Met wat geluk halen we nu een nacht van 5u30 a 6u wat op zich wel goed is, maar soms is hij er ook alweer 3u na de vorige voeding en da's wel lastig in een werkweek. Maar de afgelopen dagen liet hij me toch terug slapen tot half 5 of 5u dus we leven op hoop.

    Niets is ondertussen nog veilig voor de grijpgrage handjes. En alles moet worden geproefd. En sinds een week of twee bijt hij constant. Op alles. Een vinger van mama is veel leuker dan een bijtring!