Eentje erbij?

Zoon heeft me vijf minuten geleden de gelukkigste mama ter wereld gemaakt. Hij heeft namelijk voor het eerst zonder morren een flesje gedronken. Ok, het was gevuld met moedermelk en ok het was maar 100 ml alhoewel hij met zijn gewicht meer zou moeten drinken maar hij heeft het in 1 teug leeggedronken op amper vijf minuten tijd. En we komen van ver...

Bij de eerste poging hebben we alle poedermelk kunnen weggooien, bij de tweede poging dronk hij op drie kwartier tijd 5 ml, de volgende poging 20 ml op meer dan een uur met VEEL hysterische huilbuien, speen uitspuwen, melk uitspuwen en tegen het flesje slaan.

De volgende twee pogingen gaf de wederhelft dan afgekolfde moedermelk. Dat ging beter, de eerste keer dronk hij de volle 50 ml, maar dat is natuurlijk verre van voldoende en het bleef gepaard gaan met ontzettend veel geween, gekrijs, gedoe... Volgend flesje nog altijd maar 60 ml. Hij kon het dus, maar weigerde gewoon goed door te drinken. En dan vanavond viel hij het flesje aan als een uitgehongerde wolf (na een dag ook aan de borst slecht gedronken te hebben) en dronk het in 1 keer helemaal leeg, rustig, gelukkig, braaf, zonder ook maar 1 keer te protesteren.

Dat is natuurlijk geen garantie dat het morgen weer gaat lukken en dat het met kunstvoeding gaat lukken maar hij heeft nu bewezen dat hij het kan en aangezien 1 maart oftewel de creche almaar dichterbij komt is dat zo'n pak van m'n hart dat ik momenteel niet gelukkiger kan zijn. Voor een jonge mama kan het leven soms verbazingwekkend basic zijn. Ik zou mijn mannetje wel kunnen doodknuffelen nu.