23-01-12

Lieve Zoon

Wat gaat de tijd snel sinds jij er bent. Het lijkt wel alsof je hier altijd al geweest bent, ik kan me het leven zonder jou amper nog voorstellen. Twee maanden ben je ondertussen en op die twee maanden tijd ben je al erg veranderd. Als ik naar je eerste fotootjes kijk van in het ziekenhuis schrik ik; hoe groot en stevig ben je nu al. Maar nog altijd even mooi.

Je lijkt van uiterlijk op je papa zeggen ze allemaal, maar ik herken toch ook veel van mij in jou. Zo ben je snel verveeld, alles wil je zien, overal wil je bijzijn, stilliggen en slapen is niet aan jou besteed. En dat is behoorlijk grappig voor mij, want als ik dan loop te morren dat je me geen rustig moment gunt besef ik plots dat ik zelf ook niet stil kan zitten maar constant dingen wil doen en overal naartoe wil, dat ik me even snel verveel als jij. We genieten dan ook beiden het meest van de actieve momenten, de wandelingen waabij jij in de draagdoek op mijn buik hangt en we zo lekker knus op stap gaan met de hondjes. Ideaal als papa er dan ook nog bij is, dan is ons gekke gezinnetje compleet. Iets anders wat we beiden leuk vinden is jou in bad stoppen. Je pletst dan met je voetjes en houdt lange conversaties met de verwarmingsketel die boven je badje staat. Je bent al bijna te groot geworden voor dat badje, zeker als je je met je voetjes afzet en zo met je hoofdje tegen de rand zeilt als ik je niet stevig genoeg vastklem.

Ook samen spelen doen we graag. We kunnen allebei niet wachten tot je nog sterker wordt en zelf naar je speeltjes zal beginnen grijpen. Je papa en ik zien elke dag hoe je meer wil, hoe je het zelf wil kunnen maar nog niet kan omdat je nu eenmaal pas twee maanden oud bent. Dus bewegen wij de speeltjes en kijk jij ernaar, terwijl je met je handjes en beentjes wappert.

Wat ben jij toch een geweldige zoon. Het beste wat je papa en mij is kunnen overkomen. Je bent grappig en lief en ook wel veeleisend, je laat duidelijk horen hoe je het wil, hoe je wil gedragen worden en hoe je wil zitten en vooral hoe niet. En wij sloven ons uit om het je naar de zin te maken. Ik kan niet wachten op de volgende dagen, weken, maanden, jaren met jou.

10:48 Gepost door Josie in brief aan Zoon | Permalink | Commentaren (1) | Email dit |  Facebook |

Commentaren

Mooi stukje. En zo is het ook helemaal :-).

Gepost door: ines | 25-01-12

Post een commentaar