• 38 weken - thuis

    Wat gaat het snel. Drie weken verder zijn we alweer, drie weken waarin er ontzettend veel gebeurd is! Tijd om te schrijven was er echter niet want ik was aan het werk en het werk was behoorlijk zwaar omdat ik alles moest overdragen en alles door onvoorziene omstandigheden veel meer en veel ingewikkelder was dan voorzien. En tijdens de vrije dagen thuis ging het hard wat betreft resterende babyvoorbereidingen. Maar sinds 10 november ben ik in verlof en zo is er dis eindelijk tijd voor een update.

    Bijna 3 weken geleden alweer dat we nog eens bij de gyn waren. Alles prima. Baby is mooi ingedaald, mijn lijf zet de laatste voorbereidingen blijkbaar al rustig in. Waardoor ik een beetje bang was om te vroeg te bevallen en alles niet meer te kunnen afronden op het werk maar dat is dus niet gebeurd. Overmorgen mogen we eindelijk nog eens op controle, bijna 39 weken dan al, benieuwd wat de stand van zaken nu is.

    Iedereen ZIET trouwens dat mijn buik veel lager zit, behalve ikzelf. Zo vreemd. Ik voel het anders wel. De maagproblemen en de ongemakkelijke druk op mijn ribben zijn bijna helemaal weggevallen. Echt veel aangenamer. Heb precies weer ademruimte gekregen van de baby. Stappen gaat dan weer elke dag wat lastiger en slapen ook, maar het gaat nog wel.

    We zijn nog eens gaan shoppen. Bij Hema en H&M nog wat babygerief gekocht, bij Noppies nog wat gerief voor mij voor na de bevalling. Vorig weekend begonnen aan mijn koffertje voor de kliniek. Het is nog altijd niet 100% klaar maar er zit toch al een en ander in.

    Dit weekend werden de slaapkamermeubeltjes geleverd. De wederhelft en zijn pa hebben de tien paketten drie verdiepingen naar boven gesleept en daarna heeft de schoonma alles in elkaar gezet, gisteren hebben ze eraan verder gewerkt en nu is het babykamertje dus af. Niet dat baby daar meteen al gaat slapen, maar nu kan ik de dozen kleertjes en ander gerief die we al gekocht/te leen hebben gekregen wel beginnen opruimen waardoor de rest van het huis hopelijk weer wat minder chaotisch zal worden. Ga er sebiet eens aan beginnen. Nestdrang...

    De babykamer en het doopsuiker waren de laatste grote dingen die nog geregeld moesten worden en waar ik stress van kreeg omdat anderen dat blijkbaar veel vroeger in orde hebben en ik in het geval van een bevalling 3 of 4 weken te vroeg met problemen zou hebben gezeten. Maar nergens voor nodig dus want ondertussen is het allemaal prima in orde en baby geeft nog geen tekenen dat hij/zij eruit wil.
    Zondagavond zijn we bij Miss Moss ons drukwerk gaan oppikken en ben er super, supercontent mee. Het is een uniek ontwerp geworden, helemaal ons ding, echt de max. Naast het kaartje heeft ze ook iets ontworpen qua doopsuiker en vanmorgen is de wederhelft nog achter de resterende doopsuikerbenodigdheden gegaan en alles is nu echt klaar, gewoon nog vullen.

    Vandaag de 15e, dus 10 dagen nog tot de uitgerekende datum. Ik wil helemaal nog niet bevallen. Ik hou zo van die twee-eenheid, van ons kindje in mijn buik, dat intieme, dat helemaal en alleen mijn geheim. Ik ben zo ongelofelijk graag zwanger... Misschien was het ook wel de laatste keer, ik heb zo het gevoel dat ik van elke seconde moet genieten want met onze geschiedenis is het niet gezegd dat er ooit nog een tweede keer zal komen. Langs de andere kant word ik ook elke dag wat meer benieuwd naar de persoon in mijn buik, naar wie dat is en hoe hij/zij zal zijn en naar dat nieuwe leven. Het is allemaal zo raar. Afscheid nemen op het werk, alles verplicht moeten loslaten, meer dan drie maanden thuis zitten, ik moet echt nog aan het idee wennen. Ik ben er alvast niet voor gemaakt, voor dat thuiszitten, als ik denk aan moeders die 6 maanden thuis blijven krijg ik een lichte paniekaanval, ik mis de collega's en de buitenwereld nu al. Al zal ik wellicht wel anders piepen eens die baby er is...